نوشته شده توسط : ali

مسئولیت در لغت به معنای آنچه که انسان از وظایف و اعمال و افعال عهده دار و مسئول آن باشد. مسئولیت به معنی موظف بودن به انجام دادن امری است و مسئول کسی است که تعهدی در قبال دیگری بر عهده دارد که اگر از ادای آن سرباز بزند از او بازخواست می شود.

سوالی که ممکن است مطرح شود این است که آیا شرکت های تجاری نیز مانند اشخاص حقیقی، می توانند دارای مسئولیت باشند یا خیر ؟ در این نوشتار به توضیح مختصری راجع به این مهم می پردازیم.


مسئولیت های شرکت تجاری
1- مسئولیت مدنی : یکی از مهم‌ترین بخش‌های حقوق مدنی با توجه به کاربردی که امروزه در عرصه‌ی دعاوی دارد، مسئولیت مدنی است. حوزه‌ی مزبور در عصر حاضر اهمیت روزافزونی یافته است. تعریف ساده از مسئولیت مدنی آن است که شخصی که با دیگری رابطه‌ی قراردادی ندارد . در واقع، در هر مورد که شخصی موظف به جبران خسارت دیگری باشد، می‌گویند در برابر او مسئولیت مدنی دارد یا ضامن است.
مسئولیت مدنی در نظام های مختلف حقوقی، در مقایسه با بسیاری از شاخه های حقوق، بیشترین همسانی را با یکدیگر داشته و با توجه به روند جهانی شدن حقوق و اقتصاد و راه یافتن علوم و فنون غربی به کشورهای جهان سوم،این همسانی روز به روز در حال افزایش است.
اهمیت مسئولیت مدنی تا آنجا است که «اصل ضرر نزدن به دیگری به لزوم جبران ضرر ناروا» را یکی از سه اصل موضوعه اخلاق و حقوق دانسته اند.تحولات اجتماعی و عوض شدن چهره تمدن بشری ،اهمیت مسئولیت مدنی را دو چندان کرده است.
شرکت های تجاری و سایر اشخاص حقوقی می توانند مانند اشخاص حقیقی ، دارای مسئولیت مدنی باشند. مسئولیت مدنی شرکت های تجاری تابع قواعد عام مسئولیت مدنی می باشد.
2- مسئولیت کیفری : به طور كلي بايد گفت الزام شخص به پاسخگويي در قبال تعرض به ديگران، خواه به جهت حمايت از حقوق فردي صورت گيرد و خواه به منظور دفاع از جامعه، تحت عنوان «مسئوليت كيفري» يا «مسئوليت جزايي» مطرح مي‌شود. با اين وجود، در هيچ يك از قوانين جزايي چه در گذشته و چه در حال حاضر، ماهيت حقوقي و تعريف مسئوليت كيفري به طور مشخص بيان نشده است. به هر حال، مسئوليت كيفري نوعي الزام شخصي به پاسخگويي آثار و نتايج نامطلوب پديدة جزايي يا جرم است .
شرکت های تجاری در موارد خاصی در قانون تصریح شده است. بنابراین وجود مسئولیت کیفری برای شرکت های تجاری در حقوق ما پذیرفته شده است. مانند ماده 220 ق. ت که شرکت مختلف را در مواردی به جزای نقدی محکوم می نماید. ذکر این نکته نیز لازم است که مسئولیت کیفری خود شرکت و مسئولیت کیفری مدیران و روسای آن، دو عنوان جداگانه می باشد. در صورتی مسئولیت کیفری متوجه خود شرکت است که مجازات متوجه خود شرکت باشد. بدیهی است که برخی مجازات ها مانند شلاق و حبس نسبت به اشخاص حقوقی قابل اعمال نیست، و اگر اعمال گردد نسبت به اعضاء حقیقی شرکت ها مانند مدیران ممکن است اعمال گردند.

حق مطالبه خسارات
سوال آن است که کدام دسته از خسارات نسبت به اشخاص حقوقی من جمله شرکت های تجاری قابل تصور است ؟
1- خسارات بدنی : بدیهی است که این خسارات نسبت به اشخاص حقوقی قابل تصور نیست.
2- خسارات مالی : این خسارات نسبت به اشخاص حقوقی قابل تصور است و از این رو قابل مطالبه است.
3- خسارات معنوی : خسارات معنوی خود بر دو دسته اند :
_ لطمه به عواطف و احساسات : بدیهی است که این خسارات نسبت به اشخاص حقوقی قابل تصور نیست.
_ لطمه به حیثیت : این خسارات نسبت به اشخاص حقوقی قابل تصور است و از این رو قابل مطالبه است.



:: بازدید از این مطلب : 1
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 24 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

 

امروزه بنا به دلایل متعدد، تمایل اشخاص حقیقی به انجام فعالیت های اقتصادی، در پناه شخصیت فرضی شرکت های تجاری افزایش یافته و بلکه در مورد فعالیت های بزرگ به یک ضرورت تبدیل شده است.

شما می توانید با ثبت شرکت زیست محیطی، ارزش و اعتبار فعالیت های خود را بالا برده و به فعالیت خود رسمیت ببخشید. از پرکاربردترین قالب های ثبت شرکت در این زمینه می توان به ثبت شرکت بامسئولیت محدود و سهامی خاص اشاره کرد.
جهت آشنایی شما عزیزان با چگونگی ثبت این شرکت ها، در این مقاله توضیحاتی در این رابطه آورده ایم.
شرکت سهامی خاص:
شرکت سهامی خاص شرکتی است بازرگانی که تمام سرمایه آن منحصراَ تامین گردیده و سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی آن هاست. و تعداد سهامداران نباید از سه نفر کمتر باشد. عنوان شرکت سهامی باید قبل از نام شرکت یا بعد از ان بدون فاصله با نام شرکت به طور روشن و خوانا قید شود.
شرایط ثبت شرکت زیست محیطی سهامی خاص :
1– مطابق ماده ۳ لایحه اصلاحی قانون تجارت :حداقل تعداد سهامداران در شرکت سهامی خاص ۳نفر می باشد.
( + 2 نفر بازرس که بازرسین نباید از اعضا باشند) ، حداقل ۳۵درصد سرمایه می بایست نقداَ پرداخت شود.
۲-حداقل سرمایه در شرکت سهامی خاص از یک میلیون ریال نباید کمتر باشد.( ماده ۵لایحه اصلاحی قانون تجارت )
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت زیست محیطی سهامی خاص :
۱- دونسخه اظهار نامه تکمیل شده با امضاء موسسین
۲- دو نسخه اساسنامه تکمیل شده با امضاء موسسین
3- اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت سرمایه تعهدی (حداقل ۳۵%سرمایه) در حساب شرکت در شرف تاسیس همراه با فیش پرداختی
4- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
5- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت از جمله صفحه اول شناسنامه وکارت ملی سهامداران، مدیران و بازرسان
6- گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضاء هیات مدیره، مدیر عامل و بازرسان
7- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین با امضاء موسسین
8- دو نسخه صورتجلسه هیأت مدیره با امضاء تمامی اعضاء هیأت مدیره
9- اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
شرکت با مسئولیت محدود :
شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تامیزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.در اسم شرکت باید عبارت (با مسئولیت محدود) قید شود.
فایده ای که شرکتهای با مسئولیت محدود دارند این است که شرکت های سهامی غالبا احتیاج به سرمایه های مهم دارند و ناچارند شریک زیاد داشته باشند به این جهت مقررات زیادی درباره آنها وضع شده که رعایت تمام آنها از عهده اشخاصی که میخواهند شرکاء محدودی داشته باشندخارج است؛ این قبیل شرکت‌ها از اشخاصی تشکیل میشود که با یکدیگر دوست و یا همکارندو در حقیقت شرکت فامیلی است .
شرایط لازم جهت ثبت شرکت زیست محیطی با مسئولیت محدود:
۱- در شرکت با مسئولیت محدود تعداد شرکا حداقل ۲نفر میباشد
۲- حداقل سرمایه برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود یک میلیون ریال است.
۳- در شرکت با مسئولیت محدود باید کل سرمایه تحویل مدیر عامل شرکت شده و مدیر عامل اقراریه دریافت نماید.
مدارک مورد نیاز ثبت شرکت زیست محیطی با مسئولیت محدود به شرح ذیل میباشد :
۱- دو برگ تقاضا نامه شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضاء ذیل تقاضا نامه توسط کلیه سهامداران
۲- دوبرگ شرکتنامه شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضاء ذیل شرکتنامه توسط کلیه سهامداران
۳- دوجلد اساسنامه شرکت با مسئولیت محدود و امضاء ذیل تمام صفحات ان توسط کلیه سهامداران
۴- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین و هیات مدیره که به امضاء سهامداران و بازرسین رسیده باشد
۵- دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد
۶- فتوکپی شناسنامه و کارت ملی برابر اصل شده کلیه سهامداران ودر صورتی که مدیر عامل خارج از اعضاء هیأت مدیره باشد (برابر اصل در مراجع قضایی یا دفاتر اسناد رسمی صور میگیرد)
۷- فتوکپی شناسنامه و کارت ملی بازرسین
۸- گواهی عدم سوءپیشینه
۹- معرفی نامه نمایندگان، در صورتی که سهامداران و اعضاء هیات مدیره از بین اشخاص حقوقی باشندو ارائه تصویر روزنامه رسمی اگهی تاسیس با آخرین تغییرات آن.
۱۰- تاییدیه هیأت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار، مبنی بر غیر دولتی بودن آن
۱۱- اخذ مجوز در صورت نیاز بنا به تشخیص کارشناس اداره ثبت شرکت‌ها
٭شایان ذکر است، مراحل پذیرش ثبت تاسیس از طریق سامانه اداره ثبت شرکت‌ها قابل انجام است.



:: بازدید از این مطلب : 3
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 23 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali



کاهش سرمایه در شرکت های سهامی دارای تشریفاتی مختلف می باشد وعلل کاهش ممکن است به علت در شرف ورشکستگی ویا انحلال شرکت و هم چنین کاهش سرمایه ونقدینگی شرکت وپیشنهاد هیات مدیره به مجمع عمومی فوق العاده وگزارش بازرس دراین خصوص ویا پیچیدگی در اجرای موضوع فعالیت شرکت و همچنین درخواست سهامداران عمده جهت خروج سرمایه خود از شرکت باشد.

• کاهش سرمایه در شرکت های سهامی به طور کلی به سه دسته تقسیم می شود:
1_کاهش اجباری سرمایه
2_کاهش اختیاری سرمایه
3_کاهش قهری به موجب عدم پرداخت سرمایه تعهدی
_درادامه به تشریح جامع هر یک از این موارد می پردازیم.
• کاهش اجباری سرمایه :
کاهش اجباری سرمایه زمانی محقق می گردد که بیش از نصف سرمایه از بین می رود. در این صورت مجمع عمومی فوق العاده نسبت به انحلال ویا کاهش سرمایه تصمیم گیری می نماید؛ در صورتی که مجمع عمومی فوق العاده به کاهش سرمایه تصمیم گیری نماید، سرمایه شرکت به بیش از نصف کاهش ومراتب در اجرای ماده 106 و141 لایحه اصلاحی قانون تجارت می بایستی در مرجع ثبت شرکت ها به ثبت برسد.
مطابق ماده 141 قانون مذکور ، اگر براثر زیان های وارده حداقل نصف سرمایه شرکت از میان برود ،هیات مدیره مکلف است بلافاصله مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام را دعوت نماید تا موضوع انحلال یا بقاء شرکت مورد شور(بررسی) ورای واقع شود.
⃰ یکی از مشکلات اساسی پیش بینی نشده در شرکت های سهامی، عدم امکان خروج سهامدار می باشد. چنانچه سهامدار شرکت بخواهد از شرکت خارج شود ،ساز وکار مناسبی در قوانین در نظر گرفته نشده است، لذا سهامدار جهت خروج از شرکت یا می بایستی سهام خود را واگذار نماید ویا درخواست انحلال شرکت را بدهد که در صورت عدم وجود مشتری برای خرید سهام ویا عدم موافقت مدیران ، عملا خروج سهامدار امکان پذیر نمی باشد. زیرا در کاهش سرمایه ،یا کاهش مبلغ اسمی صورت می پذیرد یا کاهش تعداد سهام به نسبت مساوی، لذا سهامدار ندرتاً با کاهش سرمایه می تواند از شرکت سهامی خارج گردد.
• با عنایت به موارد فوق جهت کاهش اجباری سرمایه مدارک موردنیاز به مرجع ثبت شرکت ها جهت ثبت به شرح ذیل می باشد :
1_ارائه لیست سهامداران پس از کاهش سرمایه در جهت شناسایی میزان سرمایه وتکمیل بانک اطلاعاتی در مرجع ثبت شرکت ها
2_ارائه لیست حاضرین در مجمع عمومی فوق العاده در جهت تشخیص نصاب (مرجع) جلسه مجمع و رعایت ماده 99 لایحه اصلاحی قانون تجارت به امضاء سهامداران
3_ارائه برگ نمایندگی ، نمایندگان اشخاص حقوقی در صورتی که سهامداران شرکت اشخاص حقوقی می باشند.(جهت رعایت ماده 102 لایحه اصلاحی قانون تجارت)
4_ارائه اصل صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده مبنی بر تصمیم گیری نسبت به کاهش سرمایه با رعایت حد نصاب تشکیل مجمع عمومی واکثریت موافق در مجمع وامضاء اعضای هیات رئیسه ذیل صورت جلسه.
5_در صورتی که مجمع مذکور با حضور اکثریت سهامداران تشکیل شده باشد ، ارائه اصل آگهی دعوت.
6_در صورتی که مجمع ذکور دو نوبتی می باشد، ارائه صورتجلسه منفی نوبت اول واصل آگهی دعوت نوبت اول ودوم الزامی می باشد.
2_کاهش اختیاری سرمایه :
در برخی از موارد شرکت بنا به دلایلی نسبت به کاهش اختیاری سرمایه اقدام می نماید.
کاهش اختیاری سرمایه برخلاف کاهش اجباری که (از طریق کاهش تعداد یا مبلغ اسمی سهام صورت می گیرد) صرفا از طریق کاهش بهای اسمی سهام به نسبت متساوی و رد مبلغ کاهش یافته هر سهم به صاحب آن انجام می گیرد.
• جهت ثبت کاهش اختیاری سرمایه نزد مرجع ثبت شرکت ها و موسسات غیر تجاری مدارک ومستندات ذیل الزامی می باشد :
– ارائه اصل صورت جلسه مجمع عمومی فوق العاده مبنی بر کاهش اختیاری سرمایه با ذکر مبلغ کاهش یافته ورعایت حد نصاب تصمیم گیری ودرج قرائت گزارش بازرس وهیات مدیره با امضاء هیات رئیسه
– ارائه لیست حاضرین در مجمع عمومی مذکور در جهت تشخیص نصاب جلسه مجمع وبرگ نمایندگی اشخاص حقوقی در صورتی که سهامداران شرکت، اشخاص حقوقی می باشند.
– ارائه یک نسخه روزنامه رسمی ویک نسخه روزنامه کثیر الانتشار که آگهی های مربوط به شرکت در آن درج می گردد.
– ارائه لیست سهامداران پس از کاهش سرمایه به امضاء کلیه سهامداران.
⃰ در صورتی که مجمع مذکور با حضور اکثریت سهامداران تشکیل شده باشد، ارائه اصل آگهی دعوت الزامی می باشد. هم چنین چنانچه مجمع مذکور دو نوبتی باشد ارائه صورت جلسه منفی نوبت اول واصل آگهی دعوت نوبت اول ودوم الزامی می باشد.
3- کاهش سرمایه قهری به موجب عدم پرداخت سرمایه تعهدی :
در شرکت های سهامی در زمان تاسیس شرکت معمولا 35% سرمایه توسط سهامداران پرداخت می شود ومابقی در تعهد سهامداران می باشد که به آن سرمایه تعهدی می گویند، معمولاً حداکثر ظرف مدت مقرر که نباید از 5 سال بیشتر باشد به سهامداران مهلت داده می شود نسبت به پرداخت سرمایه تهدی خود اقدام نمایند؛ که در شرکت های تجارتی برخی از سهامداران به تعهد خود مبنی بر پرداخت سرمایه تعهدی خود اقدام نمی نمایند.
در این صورت هیئت مدیره شرکت موظف است نسبت به دریافت آن اقدام نماید که پس از تشریفات قانونی وعدم پرداخت توسط سهامدار عملا دو را ه حل برای اعضای هیات مدیره امکان پذیر می باشد. روش نخست کاهش سرمایه شرکت و روش دوم فروش سهام پرداخت نشده ومزایده آن.
• لذا یکی از انواع کاهش سرمایه در شرکت های سهامی به علت عدم پرداخت سرمایه تعهدی می توان در نظر گرفت که روش اجرایی آن به شرح ذیل می باشد :
در هر موقع که شرکت بخواهد تمام یا قسمتی از مبلغ پرداخت نشده سهام را مطالبه کند، باید مراتب را از طریق نشر آگهی کثیر الانتشاری که آگهی های مربوط به شرکت در آن منتشر می شود به صاحبان فعلی سهام اطلاع دهد. مبلغ پرداخت نشده سهام هر شرکت سهامی باید ظرف مدت مقرر در اساسنامه مطالبه شود؛ در غیر این صورت هیأت مدیره شرکت باید مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام را به منظور تقلیل سرمایه شرکت تا میزان مبلغ پرداخت شده سرمایه دعوت کند وتشکیل دهد وگرنه هر ذینفع حق خواهد داشت که برای تقلیل سرمایه ثبت شده شرکت تا میزان مبلغ پرداخت شده به دادگاه رجوع کند.مطالبه مبلغ پرداخت نشده سهام یا هر مقدار از آن باید از کلیه صاحبان سهام وبدون تبعیض به عمل آید. (ماده 33 لایحه اصلاحی قانون تجارت)
لذا پس از رعایت تشریفات مذکور وعدم پرداخت سرمایه تعهدی توسط سهامداران مربوطه ، شرکت می بایستی مستندات ومدارک مذکور را جهت کاهش سرمایه به اداره ثبت مربوطه ارائه نمایند.



:: بازدید از این مطلب : 4
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 23 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


شرکت نسبی شرکتی است بین دو یا چند شریک، به منظور امور تجاری که در آن، در صورتی که دارایی شرکت در زمان انحلال برای تادیه دیون کافی نباشد، هر شریک به نسبت سرمایه ای که در شرکت گذاشته است، مسئول تادیه دیون است و سرمایه شرکاء نیز برخلاف شرکت سهامی به قطعات سهم تقسیم نمی شود. ( ماده 183 ق. ت )
شرکت نسبی شباهت بسیار با شرکت تضامنی دارد. تنها تفاوت این دو قالب در آن است که مسئولیت شرکاء در شرکت تضامنی در مقابل طلبکاران، تضامنی و به میزان تمام طلب طلبکاران می باشد، اما در شرکت نسبی مسئولیت ایشان در مقابل طلبکاران به طور نسبی و به نسبت سهم الشرکه شان است.

تعداد شرکاء در شرکت نسبی
مانند شرکت تضامنی حداقل 2 نفر ( ماده 183 ق. ت )

اسم شرکت : ( ماده 184 ق. ت )
1- در اسم شرکت باید عبارت ” شرکت نسبی ” قید گردد.
2- اسم شرکت باید حداقل متضمن نام یکی از شرکاء باشد.
3- اگر اسم شرکت متضمن نام تمام شرکاء نیست ، پس از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است، از عباراتی مانند ” و شرکاء ” یا ” و برادران ” استفاده شود.
قانون گذار در این مورد نیز مانند شرکت های تضامنی، برای فقدان هیچ یکی از شروط فوق الذکر ضمانت اجرایی اعم از مدنی یا کیفری پیش بینی ننموده است.

زمان تشکیل شرکت نسبی
دقیقاَ مانند شرکت بامسئولیت محدود و شرکت تضامنی است. یعنی زمانی است که : ( ماده 185 ق. ت )
1- تمام سرمایه نقدی تادیه گردد، بنابراین در این شرکت، برخلاف شرکت سهامی تعهد به پرداخت وجود ندارد و باید تمام سرمایه از همان ابتدا پرداخت گردد.
2- تمام سهم الشرکه غیرنقدی تقویم شده باشد و آن نیز از همان ابتدا تسلیم گردد.
3- در این شرکت نیز مانند شرکت سهامی تشکیل منوط به ثبت نیست و قبل از ثبت، شرکت تشکیل می گردد.
در تقویم آورده های غیرنقد باید توجه داشت که در شرکت نسبی نیز مانند شرکت بامسئولیت محدود و تضامنی، تقویم آورده های غیرنقد توسط خود شرکاء صورت می گیرد و نیاز به نظر کارشناس رسمی دادگستری نیست. ( ماده 185 ق. ت )
در تقویم آورده های غیرنقد باید توجه داشت که در شرکت نسبی نیز مانند شرکت بامسئولیت محدود و تضامنی، تقویم آورده های غیرنقد توسط خود شرکاء صورت می گیرد، و نیاز به نظر کارشناس رسمی دادگستری نیست. ( ماده 185 ق. ت )

نقل و انتقال سهم الشرکه در شرکت نسبی
مانند شرکت تضامنی منوط به رضایت تمام شرکاء است. ( ماده 185 ق. ت )

مدیران در شرکت نسبی
همانند همان چیزی است که در مقالات پیشین درباره ی شرکت تضامنی گفتیم. یعنی :
1- تعداد مدیران : ممکن است یک یا چند نفر باشند.
2- مدت مدیریت : ممکن است محدود به مدتی خاص یا نامحدود باشد.
3- ممکن است از بین خود شرکاء یا از خارج از شرکت تعیین گردند.

شیوه اخذ تصمیمات در شرکت نسبی
نحوه تصمیم گیری در این شرکت و حد نصاب لازم برای تصمیم گیری دقیقاَ شبیه همان مطالبی است که در مورد شرکت تضامنی بیان شد.

نحوه تقسیم سود در شرکت نسبی
همانند شرکت تضامنی است. ( ماده 185 ق. ت )
یعنی :
1- در وهله اول مطابق ترتیبی عمل می گردد، که در شرکت نامه مقرر شده است.
2- اگر شرکت نامه حکم خاصی نداشته باشد، به نسبت سهمی که هر شریک در سرمایه شرکت دارد، به عمل می آید.
توجه داشته باشید که در شرکت های نسبی نیز مانند شرکت های تضامنی در صورتی که در نتیجه ضررهای وارده سهم الشرکه شرکاء کم شود، مادام که این کمبود جبران نشده است، تادیه هر نوع منفعت به شرکاء ممنوع است . فقط در همین یک مورد است که شرکت، شرکاء را به تکمیل سرمایه و تادیه مبلغی بیش از آن چه که در شرکت نامه درج شده است، ملزم می گرداند. ( م 133، 132 ،189 ق. ت )

نظار در شرکت نسبی
همچون شرکت تضامنی، در شرکت نسبی نیز الزامی به وجود چنین هیاتی در قانون پیش بینی نشده است.

انحلال شرکت نسبی
دقیقاَ مانند همان مباحثی است که در زمینه انحلال شرکت تضامنی بیان شد، با همان احکام و شرایط و استثنائات ( ماده 189 ق. ت )
سوالات خود را از ما بپرسید.



:: بازدید از این مطلب : 2
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 21 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

علامت، به معنای نشان است و نشان عبارت است از آنچه که سبب شناختن کسی یا چیزی شود. با علامت تجاری، کالا یا محصول، نشان گذاری می شود تا بدین وسیله اسباب شناسایی آن فراهم شده و تمییز و تشخیص آن از کالاها یا محصولات مشابه، ممکن و به آسانی میسر شود.

وفق ماده اول قانون ثبت علائم و اختراعات، “علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، مهر و لفاف و غیر آن، که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص و امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.
مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات، “اداره کل مالکیت صنعتی” است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
ثبت علامت مزایای بسیاری را به همراه دارد. از جمله این مزایا عبارت است از :
– برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
– ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
– ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
– جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
– اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
– ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت شرکت ها هستند.
– شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
– شرکت ها را قادر می سارد محصولاتشان را از یکدیگر متمایز سازند.
– علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.
– می توان تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده را به شرکت های ثالث داد که می تواند مبنع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
از همه مهم تر آن که ، علامت تجاری در صورتی که برابر ماده 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.
لازم به تذکر است که علامت تجاری ثبت شده گرچه انحصاری است ولی قابل انتقال به تجار دیگر می باشد و در ماده 249 قانون مجازات سابق و قوانین فعلی جعل و یا تقلید علایم تجاری ثبت شده مجاز نمی باشد و کسانی که آن را جعل و یا از آن تقلید نمایند قابل مجازات می باشند.
در ماده ( 5 ) قانون ثبت علایم و اختراعات ، به علائمی اشاره شده است که به عنوان علائم تجاری، قابلیت به کارگیری را ندارند :
1) پرچم کشور و سایر پرچم های دولتی، علائم هلال احمر و نشان ها، مدال ها و رنگ های دولتی .
2) کلمات یا عباراتی که توهم انتساب به مقامات رسمی کشور را فراهم کنند.
3) علامت های موسسات رسمی مانند ارتش و سپاه و غیره
4) علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت عمومی باشند.
تفاوت عمده علامت تجاری و اسم تجاری در این مرحله عبارت از طول زمان استفاده انحصاری از آن ها است. این مدت برای اسم تجاری پنج سال و برای علامت تجاری ده سال بیان گردیده است. در حالی که تفاوت اصلی و اساسی در آن است که برخلاف اسم تجاری در مورد علامت تجاری، در پاره ای از موارد استفاده از آن الزامی است. این موارد ، طبق تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت ماه سال 1328 هیئت وزیران ، ثبت علامت تجاری اجباری است.
مواردی که داشتن علامت تجاری الزامی است :
1) دارو اعم از آن که مصرف انسانی داشته باشد ؛ یا مصرف حیوانی
2) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص باشند.
3) آب های گازدار
4) لوازم آرایش که مصرف پوستی داشته باشد.
ضمناَ به موجب ماده ( 13 ) قانون مقررات پزشکی و دارویی مصوب 29 خرداد سال 1334 ثبت داروهای اختصاصی نیز اجباری می باشد.

مدارک ثبت برند و علائم تجاری
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند به قرار ذیل است :
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
الف) پرداخت هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی
ب) معادل ارزی کلیه هزینه ها و تعرفه ای ثبتی علامت بر مبنای فرانک سوئیس می بایست به شماره حساب ارزی بانک ملی به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی واریز گردد.

حق الثبت علامت تجاری
برابر بند ” د ” ماده یک قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 28 / 12 / 1373 حق الثبت علایم و اختراعات مصوب سال 1310 به ترتیب ذیل دریافت می گردد .
1- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان ایرانی بدون احتساب بهای ورقه دوازده هزار ( 12000) ریال
2- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان غیر ایرانی بدون احتساب بهای ورقه یکصد هزار (100.000) ریال
3- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان ایرانی مقطوعاَ بیست و هشت هزار (28000) ریال
4- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان غیرایرانی مقطوعاَ یک میلیون و دویست هزار (000. 200. 1) ریال
5- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بابت هر طبقه اضافی برای متقاضیان ایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت پنج هزار (5000) ریال.
6- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بایت هر طبقه اضافی برای متقاضیان غیرایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت سی هزار (000. 30) ریال.
به این ترتیب ملاحظه می گردد که برای ثبت علایم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد.
نکته :
– علاوه بر هزینه های واریزی ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.

نحوه ثبت علامت تجاری
ثبت تجاری مستلزم انجام اقدامات زیر است:
1- تکمیل و تسلیم فرم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران و به اداره ثبت محل فعالیت در شهرستان ها مشتمل بر مشخصات متقاضی و نوع علامت و کالا یا خدمت مورد نظر که در سه نسخه تنظیم می شود.
2- عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر
3- عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی
علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی،دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.
ثبت علامت تجاری با قید نکات ذیل در دفتر مخصوصی انجام می شود .
1- تاریخ و شماره ترتیب اظهارنامه
2- تاریخ و شماره ثبت علامت و مشخصات و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
3- الصاق یک نمونه از علامت به محلی که به این امر اختصاص داده شده است.
4- اخذ حق الثبت و حقوق دریافتی برای هر طبقه
5- امضاء درخواست کننده یا قائم مقام او به طوری که قسمتی از امضاء در روی صفحه و قسمتی دیگر روی علامت باشد.
جهت ثبت علامت تجاری با ما تماس بگیرید.



:: بازدید از این مطلب : 3
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 21 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

علامت، به معنای نشان است و نشان عبارت است از آنچه که سبب شناختن کسی یا چیزی شود. با علامت تجاری، کالا یا محصول، نشان گذاری می شود تا بدین وسیله اسباب شناسایی آن فراهم شده و تمییز و تشخیص آن از کالاها یا محصولات مشابه، ممکن و به آسانی میسر شود.

وفق ماده اول قانون ثبت علائم و اختراعات، “علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، مهر و لفاف و غیر آن، که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص و امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.
مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات، “اداره کل مالکیت صنعتی” است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
ثبت علامت مزایای بسیاری را به همراه دارد. از جمله این مزایا عبارت است از :
– برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
– ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
– ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
– جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
– اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
– ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت شرکت ها هستند.
– شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
– شرکت ها را قادر می سارد محصولاتشان را از یکدیگر متمایز سازند.
– علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.
– می توان تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده را به شرکت های ثالث داد که می تواند مبنع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
از همه مهم تر آن که ، علامت تجاری در صورتی که برابر ماده 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.
لازم به تذکر است که علامت تجاری ثبت شده گرچه انحصاری است ولی قابل انتقال به تجار دیگر می باشد و در ماده 249 قانون مجازات سابق و قوانین فعلی جعل و یا تقلید علایم تجاری ثبت شده مجاز نمی باشد و کسانی که آن را جعل و یا از آن تقلید نمایند قابل مجازات می باشند.
در ماده ( 5 ) قانون ثبت علایم و اختراعات ، به علائمی اشاره شده است که به عنوان علائم تجاری، قابلیت به کارگیری را ندارند :
1) پرچم کشور و سایر پرچم های دولتی، علائم هلال احمر و نشان ها، مدال ها و رنگ های دولتی .
2) کلمات یا عباراتی که توهم انتساب به مقامات رسمی کشور را فراهم کنند.
3) علامت های موسسات رسمی مانند ارتش و سپاه و غیره
4) علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت عمومی باشند.
تفاوت عمده علامت تجاری و اسم تجاری در این مرحله عبارت از طول زمان استفاده انحصاری از آن ها است. این مدت برای اسم تجاری پنج سال و برای علامت تجاری ده سال بیان گردیده است. در حالی که تفاوت اصلی و اساسی در آن است که برخلاف اسم تجاری در مورد علامت تجاری، در پاره ای از موارد استفاده از آن الزامی است. این موارد ، طبق تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت ماه سال 1328 هیئت وزیران ، ثبت علامت تجاری اجباری است.
مواردی که داشتن علامت تجاری الزامی است :
1) دارو اعم از آن که مصرف انسانی داشته باشد ؛ یا مصرف حیوانی
2) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص باشند.
3) آب های گازدار
4) لوازم آرایش که مصرف پوستی داشته باشد.
ضمناَ به موجب ماده ( 13 ) قانون مقررات پزشکی و دارویی مصوب 29 خرداد سال 1334 ثبت داروهای اختصاصی نیز اجباری می باشد.

مدارک ثبت برند و علائم تجاری
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند به قرار ذیل است :
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
الف) پرداخت هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی
ب) معادل ارزی کلیه هزینه ها و تعرفه ای ثبتی علامت بر مبنای فرانک سوئیس می بایست به شماره حساب ارزی بانک ملی به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی واریز گردد.

حق الثبت علامت تجاری
برابر بند ” د ” ماده یک قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 28 / 12 / 1373 حق الثبت علایم و اختراعات مصوب سال 1310 به ترتیب ذیل دریافت می گردد .
1- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان ایرانی بدون احتساب بهای ورقه دوازده هزار ( 12000) ریال
2- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان غیر ایرانی بدون احتساب بهای ورقه یکصد هزار (100.000) ریال
3- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان ایرانی مقطوعاَ بیست و هشت هزار (28000) ریال
4- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان غیرایرانی مقطوعاَ یک میلیون و دویست هزار (000. 200. 1) ریال
5- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بابت هر طبقه اضافی برای متقاضیان ایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت پنج هزار (5000) ریال.
6- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بایت هر طبقه اضافی برای متقاضیان غیرایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت سی هزار (000. 30) ریال.
به این ترتیب ملاحظه می گردد که برای ثبت علایم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد.
نکته :
– علاوه بر هزینه های واریزی ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.

نحوه ثبت علامت تجاری
ثبت تجاری مستلزم انجام اقدامات زیر است:
1- تکمیل و تسلیم فرم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران و به اداره ثبت محل فعالیت در شهرستان ها مشتمل بر مشخصات متقاضی و نوع علامت و کالا یا خدمت مورد نظر که در سه نسخه تنظیم می شود.
2- عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر
3- عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی
علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی،دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.
ثبت علامت تجاری با قید نکات ذیل در دفتر مخصوصی انجام می شود .
1- تاریخ و شماره ترتیب اظهارنامه
2- تاریخ و شماره ثبت علامت و مشخصات و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
3- الصاق یک نمونه از علامت به محلی که به این امر اختصاص داده شده است.
4- اخذ حق الثبت و حقوق دریافتی برای هر طبقه
5- امضاء درخواست کننده یا قائم مقام او به طوری که قسمتی از امضاء در روی صفحه و قسمتی دیگر روی علامت باشد.
جهت ثبت علامت تجاری با ما تماس بگیرید.



:: بازدید از این مطلب : 3
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 21 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

علامت، به معنای نشان است و نشان عبارت است از آنچه که سبب شناختن کسی یا چیزی شود. با علامت تجاری، کالا یا محصول، نشان گذاری می شود تا بدین وسیله اسباب شناسایی آن فراهم شده و تمییز و تشخیص آن از کالاها یا محصولات مشابه، ممکن و به آسانی میسر شود.

وفق ماده اول قانون ثبت علائم و اختراعات، “علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، مهر و لفاف و غیر آن، که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص و امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.
مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات، “اداره کل مالکیت صنعتی” است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
ثبت علامت مزایای بسیاری را به همراه دارد. از جمله این مزایا عبارت است از :
– برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
– ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
– ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
– جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
– اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
– ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت شرکت ها هستند.
– شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
– شرکت ها را قادر می سارد محصولاتشان را از یکدیگر متمایز سازند.
– علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.
– می توان تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده را به شرکت های ثالث داد که می تواند مبنع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
از همه مهم تر آن که ، علامت تجاری در صورتی که برابر ماده 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.
لازم به تذکر است که علامت تجاری ثبت شده گرچه انحصاری است ولی قابل انتقال به تجار دیگر می باشد و در ماده 249 قانون مجازات سابق و قوانین فعلی جعل و یا تقلید علایم تجاری ثبت شده مجاز نمی باشد و کسانی که آن را جعل و یا از آن تقلید نمایند قابل مجازات می باشند.
در ماده ( 5 ) قانون ثبت علایم و اختراعات ، به علائمی اشاره شده است که به عنوان علائم تجاری، قابلیت به کارگیری را ندارند :
1) پرچم کشور و سایر پرچم های دولتی، علائم هلال احمر و نشان ها، مدال ها و رنگ های دولتی .
2) کلمات یا عباراتی که توهم انتساب به مقامات رسمی کشور را فراهم کنند.
3) علامت های موسسات رسمی مانند ارتش و سپاه و غیره
4) علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت عمومی باشند.
تفاوت عمده علامت تجاری و اسم تجاری در این مرحله عبارت از طول زمان استفاده انحصاری از آن ها است. این مدت برای اسم تجاری پنج سال و برای علامت تجاری ده سال بیان گردیده است. در حالی که تفاوت اصلی و اساسی در آن است که برخلاف اسم تجاری در مورد علامت تجاری، در پاره ای از موارد استفاده از آن الزامی است. این موارد ، طبق تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت ماه سال 1328 هیئت وزیران ، ثبت علامت تجاری اجباری است.
مواردی که داشتن علامت تجاری الزامی است :
1) دارو اعم از آن که مصرف انسانی داشته باشد ؛ یا مصرف حیوانی
2) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص باشند.
3) آب های گازدار
4) لوازم آرایش که مصرف پوستی داشته باشد.
ضمناَ به موجب ماده ( 13 ) قانون مقررات پزشکی و دارویی مصوب 29 خرداد سال 1334 ثبت داروهای اختصاصی نیز اجباری می باشد.

مدارک ثبت برند و علائم تجاری
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند به قرار ذیل است :
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
الف) پرداخت هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی
ب) معادل ارزی کلیه هزینه ها و تعرفه ای ثبتی علامت بر مبنای فرانک سوئیس می بایست به شماره حساب ارزی بانک ملی به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی واریز گردد.

حق الثبت علامت تجاری
برابر بند ” د ” ماده یک قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 28 / 12 / 1373 حق الثبت علایم و اختراعات مصوب سال 1310 به ترتیب ذیل دریافت می گردد .
1- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان ایرانی بدون احتساب بهای ورقه دوازده هزار ( 12000) ریال
2- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان غیر ایرانی بدون احتساب بهای ورقه یکصد هزار (100.000) ریال
3- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان ایرانی مقطوعاَ بیست و هشت هزار (28000) ریال
4- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان غیرایرانی مقطوعاَ یک میلیون و دویست هزار (000. 200. 1) ریال
5- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بابت هر طبقه اضافی برای متقاضیان ایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت پنج هزار (5000) ریال.
6- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بایت هر طبقه اضافی برای متقاضیان غیرایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت سی هزار (000. 30) ریال.
به این ترتیب ملاحظه می گردد که برای ثبت علایم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد.
نکته :
– علاوه بر هزینه های واریزی ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.

نحوه ثبت علامت تجاری
ثبت تجاری مستلزم انجام اقدامات زیر است:
1- تکمیل و تسلیم فرم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران و به اداره ثبت محل فعالیت در شهرستان ها مشتمل بر مشخصات متقاضی و نوع علامت و کالا یا خدمت مورد نظر که در سه نسخه تنظیم می شود.
2- عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر
3- عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی
علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی،دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.
ثبت علامت تجاری با قید نکات ذیل در دفتر مخصوصی انجام می شود .
1- تاریخ و شماره ترتیب اظهارنامه
2- تاریخ و شماره ثبت علامت و مشخصات و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
3- الصاق یک نمونه از علامت به محلی که به این امر اختصاص داده شده است.
4- اخذ حق الثبت و حقوق دریافتی برای هر طبقه
5- امضاء درخواست کننده یا قائم مقام او به طوری که قسمتی از امضاء در روی صفحه و قسمتی دیگر روی علامت باشد.
جهت ثبت علامت تجاری با ما تماس بگیرید.



:: بازدید از این مطلب : 6
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 21 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

علامت، به معنای نشان است و نشان عبارت است از آنچه که سبب شناختن کسی یا چیزی شود. با علامت تجاری، کالا یا محصول، نشان گذاری می شود تا بدین وسیله اسباب شناسایی آن فراهم شده و تمییز و تشخیص آن از کالاها یا محصولات مشابه، ممکن و به آسانی میسر شود.

وفق ماده اول قانون ثبت علائم و اختراعات، “علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، مهر و لفاف و غیر آن، که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص و امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.
مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات، “اداره کل مالکیت صنعتی” است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
ثبت علامت مزایای بسیاری را به همراه دارد. از جمله این مزایا عبارت است از :
– برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
– ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
– ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
– جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
– اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
– ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت شرکت ها هستند.
– شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
– شرکت ها را قادر می سارد محصولاتشان را از یکدیگر متمایز سازند.
– علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.
– می توان تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده را به شرکت های ثالث داد که می تواند مبنع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
از همه مهم تر آن که ، علامت تجاری در صورتی که برابر ماده 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.
لازم به تذکر است که علامت تجاری ثبت شده گرچه انحصاری است ولی قابل انتقال به تجار دیگر می باشد و در ماده 249 قانون مجازات سابق و قوانین فعلی جعل و یا تقلید علایم تجاری ثبت شده مجاز نمی باشد و کسانی که آن را جعل و یا از آن تقلید نمایند قابل مجازات می باشند.
در ماده ( 5 ) قانون ثبت علایم و اختراعات ، به علائمی اشاره شده است که به عنوان علائم تجاری، قابلیت به کارگیری را ندارند :
1) پرچم کشور و سایر پرچم های دولتی، علائم هلال احمر و نشان ها، مدال ها و رنگ های دولتی .
2) کلمات یا عباراتی که توهم انتساب به مقامات رسمی کشور را فراهم کنند.
3) علامت های موسسات رسمی مانند ارتش و سپاه و غیره
4) علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت عمومی باشند.
تفاوت عمده علامت تجاری و اسم تجاری در این مرحله عبارت از طول زمان استفاده انحصاری از آن ها است. این مدت برای اسم تجاری پنج سال و برای علامت تجاری ده سال بیان گردیده است. در حالی که تفاوت اصلی و اساسی در آن است که برخلاف اسم تجاری در مورد علامت تجاری، در پاره ای از موارد استفاده از آن الزامی است. این موارد ، طبق تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت ماه سال 1328 هیئت وزیران ، ثبت علامت تجاری اجباری است.
مواردی که داشتن علامت تجاری الزامی است :
1) دارو اعم از آن که مصرف انسانی داشته باشد ؛ یا مصرف حیوانی
2) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص باشند.
3) آب های گازدار
4) لوازم آرایش که مصرف پوستی داشته باشد.
ضمناَ به موجب ماده ( 13 ) قانون مقررات پزشکی و دارویی مصوب 29 خرداد سال 1334 ثبت داروهای اختصاصی نیز اجباری می باشد.

مدارک ثبت برند و علائم تجاری
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند به قرار ذیل است :
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
الف) پرداخت هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی
ب) معادل ارزی کلیه هزینه ها و تعرفه ای ثبتی علامت بر مبنای فرانک سوئیس می بایست به شماره حساب ارزی بانک ملی به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی واریز گردد.

حق الثبت علامت تجاری
برابر بند ” د ” ماده یک قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 28 / 12 / 1373 حق الثبت علایم و اختراعات مصوب سال 1310 به ترتیب ذیل دریافت می گردد .
1- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان ایرانی بدون احتساب بهای ورقه دوازده هزار ( 12000) ریال
2- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان غیر ایرانی بدون احتساب بهای ورقه یکصد هزار (100.000) ریال
3- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان ایرانی مقطوعاَ بیست و هشت هزار (28000) ریال
4- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان غیرایرانی مقطوعاَ یک میلیون و دویست هزار (000. 200. 1) ریال
5- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بابت هر طبقه اضافی برای متقاضیان ایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت پنج هزار (5000) ریال.
6- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بایت هر طبقه اضافی برای متقاضیان غیرایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت سی هزار (000. 30) ریال.
به این ترتیب ملاحظه می گردد که برای ثبت علایم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد.
نکته :
– علاوه بر هزینه های واریزی ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.

نحوه ثبت علامت تجاری
ثبت تجاری مستلزم انجام اقدامات زیر است:
1- تکمیل و تسلیم فرم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران و به اداره ثبت محل فعالیت در شهرستان ها مشتمل بر مشخصات متقاضی و نوع علامت و کالا یا خدمت مورد نظر که در سه نسخه تنظیم می شود.
2- عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر
3- عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی
علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی،دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.
ثبت علامت تجاری با قید نکات ذیل در دفتر مخصوصی انجام می شود .
1- تاریخ و شماره ترتیب اظهارنامه
2- تاریخ و شماره ثبت علامت و مشخصات و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
3- الصاق یک نمونه از علامت به محلی که به این امر اختصاص داده شده است.
4- اخذ حق الثبت و حقوق دریافتی برای هر طبقه
5- امضاء درخواست کننده یا قائم مقام او به طوری که قسمتی از امضاء در روی صفحه و قسمتی دیگر روی علامت باشد.
جهت ثبت علامت تجاری با ما تماس بگیرید.



:: بازدید از این مطلب : 5
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 21 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

علامت، به معنای نشان است و نشان عبارت است از آنچه که سبب شناختن کسی یا چیزی شود. با علامت تجاری، کالا یا محصول، نشان گذاری می شود تا بدین وسیله اسباب شناسایی آن فراهم شده و تمییز و تشخیص آن از کالاها یا محصولات مشابه، ممکن و به آسانی میسر شود.

وفق ماده اول قانون ثبت علائم و اختراعات، “علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، مهر و لفاف و غیر آن، که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص و امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.
مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات، “اداره کل مالکیت صنعتی” است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
ثبت علامت مزایای بسیاری را به همراه دارد. از جمله این مزایا عبارت است از :
– برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
– ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
– ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
– جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
– اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
– ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت شرکت ها هستند.
– شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
– شرکت ها را قادر می سارد محصولاتشان را از یکدیگر متمایز سازند.
– علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.
– می توان تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده را به شرکت های ثالث داد که می تواند مبنع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
از همه مهم تر آن که ، علامت تجاری در صورتی که برابر ماده 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.
لازم به تذکر است که علامت تجاری ثبت شده گرچه انحصاری است ولی قابل انتقال به تجار دیگر می باشد و در ماده 249 قانون مجازات سابق و قوانین فعلی جعل و یا تقلید علایم تجاری ثبت شده مجاز نمی باشد و کسانی که آن را جعل و یا از آن تقلید نمایند قابل مجازات می باشند.
در ماده ( 5 ) قانون ثبت علایم و اختراعات ، به علائمی اشاره شده است که به عنوان علائم تجاری، قابلیت به کارگیری را ندارند :
1) پرچم کشور و سایر پرچم های دولتی، علائم هلال احمر و نشان ها، مدال ها و رنگ های دولتی .
2) کلمات یا عباراتی که توهم انتساب به مقامات رسمی کشور را فراهم کنند.
3) علامت های موسسات رسمی مانند ارتش و سپاه و غیره
4) علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت عمومی باشند.
تفاوت عمده علامت تجاری و اسم تجاری در این مرحله عبارت از طول زمان استفاده انحصاری از آن ها است. این مدت برای اسم تجاری پنج سال و برای علامت تجاری ده سال بیان گردیده است. در حالی که تفاوت اصلی و اساسی در آن است که برخلاف اسم تجاری در مورد علامت تجاری، در پاره ای از موارد استفاده از آن الزامی است. این موارد ، طبق تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت ماه سال 1328 هیئت وزیران ، ثبت علامت تجاری اجباری است.
مواردی که داشتن علامت تجاری الزامی است :
1) دارو اعم از آن که مصرف انسانی داشته باشد ؛ یا مصرف حیوانی
2) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص باشند.
3) آب های گازدار
4) لوازم آرایش که مصرف پوستی داشته باشد.
ضمناَ به موجب ماده ( 13 ) قانون مقررات پزشکی و دارویی مصوب 29 خرداد سال 1334 ثبت داروهای اختصاصی نیز اجباری می باشد.

مدارک ثبت برند و علائم تجاری
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند به قرار ذیل است :
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
الف) پرداخت هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی
ب) معادل ارزی کلیه هزینه ها و تعرفه ای ثبتی علامت بر مبنای فرانک سوئیس می بایست به شماره حساب ارزی بانک ملی به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی واریز گردد.

حق الثبت علامت تجاری
برابر بند ” د ” ماده یک قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 28 / 12 / 1373 حق الثبت علایم و اختراعات مصوب سال 1310 به ترتیب ذیل دریافت می گردد .
1- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان ایرانی بدون احتساب بهای ورقه دوازده هزار ( 12000) ریال
2- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان غیر ایرانی بدون احتساب بهای ورقه یکصد هزار (100.000) ریال
3- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان ایرانی مقطوعاَ بیست و هشت هزار (28000) ریال
4- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان غیرایرانی مقطوعاَ یک میلیون و دویست هزار (000. 200. 1) ریال
5- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بابت هر طبقه اضافی برای متقاضیان ایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت پنج هزار (5000) ریال.
6- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بایت هر طبقه اضافی برای متقاضیان غیرایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت سی هزار (000. 30) ریال.
به این ترتیب ملاحظه می گردد که برای ثبت علایم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد.
نکته :
– علاوه بر هزینه های واریزی ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.

نحوه ثبت علامت تجاری
ثبت تجاری مستلزم انجام اقدامات زیر است:
1- تکمیل و تسلیم فرم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران و به اداره ثبت محل فعالیت در شهرستان ها مشتمل بر مشخصات متقاضی و نوع علامت و کالا یا خدمت مورد نظر که در سه نسخه تنظیم می شود.
2- عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر
3- عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی
علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی،دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.
ثبت علامت تجاری با قید نکات ذیل در دفتر مخصوصی انجام می شود .
1- تاریخ و شماره ترتیب اظهارنامه
2- تاریخ و شماره ثبت علامت و مشخصات و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
3- الصاق یک نمونه از علامت به محلی که به این امر اختصاص داده شده است.
4- اخذ حق الثبت و حقوق دریافتی برای هر طبقه
5- امضاء درخواست کننده یا قائم مقام او به طوری که قسمتی از امضاء در روی صفحه و قسمتی دیگر روی علامت باشد.
جهت ثبت علامت تجاری با ما تماس بگیرید.



:: بازدید از این مطلب : 5
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 21 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

علامت، به معنای نشان است و نشان عبارت است از آنچه که سبب شناختن کسی یا چیزی شود. با علامت تجاری، کالا یا محصول، نشان گذاری می شود تا بدین وسیله اسباب شناسایی آن فراهم شده و تمییز و تشخیص آن از کالاها یا محصولات مشابه، ممکن و به آسانی میسر شود.

وفق ماده اول قانون ثبت علائم و اختراعات، “علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، مهر و لفاف و غیر آن، که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص و امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.
مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات، “اداره کل مالکیت صنعتی” است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
ثبت علامت مزایای بسیاری را به همراه دارد. از جمله این مزایا عبارت است از :
– برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
– ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
– ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
– جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
– اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
– ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت شرکت ها هستند.
– شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
– شرکت ها را قادر می سارد محصولاتشان را از یکدیگر متمایز سازند.
– علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.
– می توان تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده را به شرکت های ثالث داد که می تواند مبنع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
از همه مهم تر آن که ، علامت تجاری در صورتی که برابر ماده 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.
لازم به تذکر است که علامت تجاری ثبت شده گرچه انحصاری است ولی قابل انتقال به تجار دیگر می باشد و در ماده 249 قانون مجازات سابق و قوانین فعلی جعل و یا تقلید علایم تجاری ثبت شده مجاز نمی باشد و کسانی که آن را جعل و یا از آن تقلید نمایند قابل مجازات می باشند.
در ماده ( 5 ) قانون ثبت علایم و اختراعات ، به علائمی اشاره شده است که به عنوان علائم تجاری، قابلیت به کارگیری را ندارند :
1) پرچم کشور و سایر پرچم های دولتی، علائم هلال احمر و نشان ها، مدال ها و رنگ های دولتی .
2) کلمات یا عباراتی که توهم انتساب به مقامات رسمی کشور را فراهم کنند.
3) علامت های موسسات رسمی مانند ارتش و سپاه و غیره
4) علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت عمومی باشند.
تفاوت عمده علامت تجاری و اسم تجاری در این مرحله عبارت از طول زمان استفاده انحصاری از آن ها است. این مدت برای اسم تجاری پنج سال و برای علامت تجاری ده سال بیان گردیده است. در حالی که تفاوت اصلی و اساسی در آن است که برخلاف اسم تجاری در مورد علامت تجاری، در پاره ای از موارد استفاده از آن الزامی است. این موارد ، طبق تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت ماه سال 1328 هیئت وزیران ، ثبت علامت تجاری اجباری است.
مواردی که داشتن علامت تجاری الزامی است :
1) دارو اعم از آن که مصرف انسانی داشته باشد ؛ یا مصرف حیوانی
2) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص باشند.
3) آب های گازدار
4) لوازم آرایش که مصرف پوستی داشته باشد.
ضمناَ به موجب ماده ( 13 ) قانون مقررات پزشکی و دارویی مصوب 29 خرداد سال 1334 ثبت داروهای اختصاصی نیز اجباری می باشد.

مدارک ثبت برند و علائم تجاری
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند به قرار ذیل است :
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
الف) پرداخت هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی
ب) معادل ارزی کلیه هزینه ها و تعرفه ای ثبتی علامت بر مبنای فرانک سوئیس می بایست به شماره حساب ارزی بانک ملی به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی واریز گردد.

حق الثبت علامت تجاری
برابر بند ” د ” ماده یک قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 28 / 12 / 1373 حق الثبت علایم و اختراعات مصوب سال 1310 به ترتیب ذیل دریافت می گردد .
1- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان ایرانی بدون احتساب بهای ورقه دوازده هزار ( 12000) ریال
2- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان غیر ایرانی بدون احتساب بهای ورقه یکصد هزار (100.000) ریال
3- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان ایرانی مقطوعاَ بیست و هشت هزار (28000) ریال
4- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان غیرایرانی مقطوعاَ یک میلیون و دویست هزار (000. 200. 1) ریال
5- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بابت هر طبقه اضافی برای متقاضیان ایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت پنج هزار (5000) ریال.
6- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بایت هر طبقه اضافی برای متقاضیان غیرایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت سی هزار (000. 30) ریال.
به این ترتیب ملاحظه می گردد که برای ثبت علایم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد.
نکته :
– علاوه بر هزینه های واریزی ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.

نحوه ثبت علامت تجاری
ثبت تجاری مستلزم انجام اقدامات زیر است:
1- تکمیل و تسلیم فرم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران و به اداره ثبت محل فعالیت در شهرستان ها مشتمل بر مشخصات متقاضی و نوع علامت و کالا یا خدمت مورد نظر که در سه نسخه تنظیم می شود.
2- عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر
3- عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی
علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی،دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.
ثبت علامت تجاری با قید نکات ذیل در دفتر مخصوصی انجام می شود .
1- تاریخ و شماره ترتیب اظهارنامه
2- تاریخ و شماره ثبت علامت و مشخصات و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
3- الصاق یک نمونه از علامت به محلی که به این امر اختصاص داده شده است.
4- اخذ حق الثبت و حقوق دریافتی برای هر طبقه
5- امضاء درخواست کننده یا قائم مقام او به طوری که قسمتی از امضاء در روی صفحه و قسمتی دیگر روی علامت باشد.
جهت ثبت علامت تجاری با ما تماس بگیرید.



:: بازدید از این مطلب : 6
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 21 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

علامت، به معنای نشان است و نشان عبارت است از آنچه که سبب شناختن کسی یا چیزی شود. با علامت تجاری، کالا یا محصول، نشان گذاری می شود تا بدین وسیله اسباب شناسایی آن فراهم شده و تمییز و تشخیص آن از کالاها یا محصولات مشابه، ممکن و به آسانی میسر شود.

وفق ماده اول قانون ثبت علائم و اختراعات، “علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، مهر و لفاف و غیر آن، که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص و امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.
مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات، “اداره کل مالکیت صنعتی” است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
ثبت علامت مزایای بسیاری را به همراه دارد. از جمله این مزایا عبارت است از :
– برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
– ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
– ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
– جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
– اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
– ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت شرکت ها هستند.
– شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
– شرکت ها را قادر می سارد محصولاتشان را از یکدیگر متمایز سازند.
– علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.
– می توان تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده را به شرکت های ثالث داد که می تواند مبنع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
از همه مهم تر آن که ، علامت تجاری در صورتی که برابر ماده 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.
لازم به تذکر است که علامت تجاری ثبت شده گرچه انحصاری است ولی قابل انتقال به تجار دیگر می باشد و در ماده 249 قانون مجازات سابق و قوانین فعلی جعل و یا تقلید علایم تجاری ثبت شده مجاز نمی باشد و کسانی که آن را جعل و یا از آن تقلید نمایند قابل مجازات می باشند.
در ماده ( 5 ) قانون ثبت علایم و اختراعات ، به علائمی اشاره شده است که به عنوان علائم تجاری، قابلیت به کارگیری را ندارند :
1) پرچم کشور و سایر پرچم های دولتی، علائم هلال احمر و نشان ها، مدال ها و رنگ های دولتی .
2) کلمات یا عباراتی که توهم انتساب به مقامات رسمی کشور را فراهم کنند.
3) علامت های موسسات رسمی مانند ارتش و سپاه و غیره
4) علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت عمومی باشند.
تفاوت عمده علامت تجاری و اسم تجاری در این مرحله عبارت از طول زمان استفاده انحصاری از آن ها است. این مدت برای اسم تجاری پنج سال و برای علامت تجاری ده سال بیان گردیده است. در حالی که تفاوت اصلی و اساسی در آن است که برخلاف اسم تجاری در مورد علامت تجاری، در پاره ای از موارد استفاده از آن الزامی است. این موارد ، طبق تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت ماه سال 1328 هیئت وزیران ، ثبت علامت تجاری اجباری است.
مواردی که داشتن علامت تجاری الزامی است :
1) دارو اعم از آن که مصرف انسانی داشته باشد ؛ یا مصرف حیوانی
2) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص باشند.
3) آب های گازدار
4) لوازم آرایش که مصرف پوستی داشته باشد.
ضمناَ به موجب ماده ( 13 ) قانون مقررات پزشکی و دارویی مصوب 29 خرداد سال 1334 ثبت داروهای اختصاصی نیز اجباری می باشد.

مدارک ثبت برند و علائم تجاری
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند به قرار ذیل است :
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
الف) پرداخت هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی
ب) معادل ارزی کلیه هزینه ها و تعرفه ای ثبتی علامت بر مبنای فرانک سوئیس می بایست به شماره حساب ارزی بانک ملی به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی واریز گردد.

حق الثبت علامت تجاری
برابر بند ” د ” ماده یک قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 28 / 12 / 1373 حق الثبت علایم و اختراعات مصوب سال 1310 به ترتیب ذیل دریافت می گردد .
1- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان ایرانی بدون احتساب بهای ورقه دوازده هزار ( 12000) ریال
2- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان غیر ایرانی بدون احتساب بهای ورقه یکصد هزار (100.000) ریال
3- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان ایرانی مقطوعاَ بیست و هشت هزار (28000) ریال
4- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان غیرایرانی مقطوعاَ یک میلیون و دویست هزار (000. 200. 1) ریال
5- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بابت هر طبقه اضافی برای متقاضیان ایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت پنج هزار (5000) ریال.
6- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بایت هر طبقه اضافی برای متقاضیان غیرایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت سی هزار (000. 30) ریال.
به این ترتیب ملاحظه می گردد که برای ثبت علایم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد.
نکته :
– علاوه بر هزینه های واریزی ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.

نحوه ثبت علامت تجاری
ثبت تجاری مستلزم انجام اقدامات زیر است:
1- تکمیل و تسلیم فرم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران و به اداره ثبت محل فعالیت در شهرستان ها مشتمل بر مشخصات متقاضی و نوع علامت و کالا یا خدمت مورد نظر که در سه نسخه تنظیم می شود.
2- عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر
3- عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی
علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی،دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.
ثبت علامت تجاری با قید نکات ذیل در دفتر مخصوصی انجام می شود .
1- تاریخ و شماره ترتیب اظهارنامه
2- تاریخ و شماره ثبت علامت و مشخصات و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
3- الصاق یک نمونه از علامت به محلی که به این امر اختصاص داده شده است.
4- اخذ حق الثبت و حقوق دریافتی برای هر طبقه
5- امضاء درخواست کننده یا قائم مقام او به طوری که قسمتی از امضاء در روی صفحه و قسمتی دیگر روی علامت باشد.
جهت ثبت علامت تجاری با ما تماس بگیرید.



:: بازدید از این مطلب : 3
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 21 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

علامت، به معنای نشان است و نشان عبارت است از آنچه که سبب شناختن کسی یا چیزی شود. با علامت تجاری، کالا یا محصول، نشان گذاری می شود تا بدین وسیله اسباب شناسایی آن فراهم شده و تمییز و تشخیص آن از کالاها یا محصولات مشابه، ممکن و به آسانی میسر شود.

وفق ماده اول قانون ثبت علائم و اختراعات، “علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، مهر و لفاف و غیر آن، که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص و امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.
مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات، “اداره کل مالکیت صنعتی” است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
ثبت علامت مزایای بسیاری را به همراه دارد. از جمله این مزایا عبارت است از :
– برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
– ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
– ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
– جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
– اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
– ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت شرکت ها هستند.
– شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
– شرکت ها را قادر می سارد محصولاتشان را از یکدیگر متمایز سازند.
– علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.
– می توان تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده را به شرکت های ثالث داد که می تواند مبنع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
از همه مهم تر آن که ، علامت تجاری در صورتی که برابر ماده 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.
لازم به تذکر است که علامت تجاری ثبت شده گرچه انحصاری است ولی قابل انتقال به تجار دیگر می باشد و در ماده 249 قانون مجازات سابق و قوانین فعلی جعل و یا تقلید علایم تجاری ثبت شده مجاز نمی باشد و کسانی که آن را جعل و یا از آن تقلید نمایند قابل مجازات می باشند.
در ماده ( 5 ) قانون ثبت علایم و اختراعات ، به علائمی اشاره شده است که به عنوان علائم تجاری، قابلیت به کارگیری را ندارند :
1) پرچم کشور و سایر پرچم های دولتی، علائم هلال احمر و نشان ها، مدال ها و رنگ های دولتی .
2) کلمات یا عباراتی که توهم انتساب به مقامات رسمی کشور را فراهم کنند.
3) علامت های موسسات رسمی مانند ارتش و سپاه و غیره
4) علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت عمومی باشند.
تفاوت عمده علامت تجاری و اسم تجاری در این مرحله عبارت از طول زمان استفاده انحصاری از آن ها است. این مدت برای اسم تجاری پنج سال و برای علامت تجاری ده سال بیان گردیده است. در حالی که تفاوت اصلی و اساسی در آن است که برخلاف اسم تجاری در مورد علامت تجاری، در پاره ای از موارد استفاده از آن الزامی است. این موارد ، طبق تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت ماه سال 1328 هیئت وزیران ، ثبت علامت تجاری اجباری است.
مواردی که داشتن علامت تجاری الزامی است :
1) دارو اعم از آن که مصرف انسانی داشته باشد ؛ یا مصرف حیوانی
2) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص باشند.
3) آب های گازدار
4) لوازم آرایش که مصرف پوستی داشته باشد.
ضمناَ به موجب ماده ( 13 ) قانون مقررات پزشکی و دارویی مصوب 29 خرداد سال 1334 ثبت داروهای اختصاصی نیز اجباری می باشد.

مدارک ثبت برند و علائم تجاری
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند به قرار ذیل است :
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
الف) پرداخت هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی
ب) معادل ارزی کلیه هزینه ها و تعرفه ای ثبتی علامت بر مبنای فرانک سوئیس می بایست به شماره حساب ارزی بانک ملی به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی واریز گردد.

حق الثبت علامت تجاری
برابر بند ” د ” ماده یک قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 28 / 12 / 1373 حق الثبت علایم و اختراعات مصوب سال 1310 به ترتیب ذیل دریافت می گردد .
1- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان ایرانی بدون احتساب بهای ورقه دوازده هزار ( 12000) ریال
2- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان غیر ایرانی بدون احتساب بهای ورقه یکصد هزار (100.000) ریال
3- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان ایرانی مقطوعاَ بیست و هشت هزار (28000) ریال
4- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان غیرایرانی مقطوعاَ یک میلیون و دویست هزار (000. 200. 1) ریال
5- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بابت هر طبقه اضافی برای متقاضیان ایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت پنج هزار (5000) ریال.
6- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بایت هر طبقه اضافی برای متقاضیان غیرایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت سی هزار (000. 30) ریال.
به این ترتیب ملاحظه می گردد که برای ثبت علایم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد.
نکته :
– علاوه بر هزینه های واریزی ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.

نحوه ثبت علامت تجاری
ثبت تجاری مستلزم انجام اقدامات زیر است:
1- تکمیل و تسلیم فرم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران و به اداره ثبت محل فعالیت در شهرستان ها مشتمل بر مشخصات متقاضی و نوع علامت و کالا یا خدمت مورد نظر که در سه نسخه تنظیم می شود.
2- عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر
3- عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی
علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی،دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.
ثبت علامت تجاری با قید نکات ذیل در دفتر مخصوصی انجام می شود .
1- تاریخ و شماره ترتیب اظهارنامه
2- تاریخ و شماره ثبت علامت و مشخصات و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
3- الصاق یک نمونه از علامت به محلی که به این امر اختصاص داده شده است.
4- اخذ حق الثبت و حقوق دریافتی برای هر طبقه
5- امضاء درخواست کننده یا قائم مقام او به طوری که قسمتی از امضاء در روی صفحه و قسمتی دیگر روی علامت باشد.
جهت ثبت علامت تجاری با ما تماس بگیرید.



:: بازدید از این مطلب : 4
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 21 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

 

یکی از شرکت های پرمخاطب جهت ثبت و راه اندازی شرکت صنایع دستی است. صنایع دستی به آن گروه از صنایع گفته می شود که تمام یا بخش اعظم مراحل ساخت فرآورده های آن با دست انجام شده و در چارچوب فرهنگ و بینش هر منطقه و با دیدگاه های قومی ساخته و پرداخته می شود.

در این مقاله، به مهم ترین نکات در رابطه با ثبت شرکت صنایع دستی می پردازیم.


اخذ مجوز برای ثبت شرکت صنایع دستی
با توجه به بخشنامه ی شماره ی133680 /93 سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، مورخ24/ 8 / 1393و سایر مستندات مندرج در متن ، برای فعالیت در موضوعات طراحی و برگزاری دوره های آموزشی و فرهنگی و هنری از قبیل صنایع دستی نیاز به اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان مربوطه) می باشد.

ثبت شرکت صنایع دستی
از اقدامات اولیه برای ثبت شرکت تصمیم گیری برای تعیین نوع شرکت می باشد.
قانون تجارت ایران در ماده 20، شرکت های تجاری را بر 7 قسم و به شرح ذیل احصاء نموده است :
1.شرکت های سهامی ( به موجب ماده 4 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/12/1347 شرکت سهامی به دو نوع شرکت سهامی عام و خاص تقسیم می شود.)
2.شرکت تضامنی
3.شرکت با مسئولیت محدود
4.شرکت مختلط غیر سهامی
5.شرکت مختلط سهامی
6.شرکت نسبی
7.شرکت تعاونی تولید و مصرف
از میان شرکت های تجاری، شرکت سهامی خاص و با مسئولیت محدود با استقبال بیشتری مواجه شده اند. لذا ، این شرکت را می توان در قالب شرکت سهامی خاص و یا با مسئولیت محدود به ثبت رساند. شرایط و مدارک لازم برای ثبت هر یک از این شرکت ها به قرار ذیل است :

ثبت شرکت صنایع دستی سهامی خاص
هر گاه دو یا چند نفر بخواهند یک شرکت تشکیل دهند که در آن هر یک از شرکا به میزان سرمایه خود مسئولیت داشته باشند باید یک شرکت سهامی خاص به ثبت برسانند.
شرایط لازم اولیه جهت ثبت شرکت سهامی خاص :
– حداقل 3 نفر عضو اصلی در شرکت که به سن قانونی رسیده باشند. (18 سال تمام)
– اعضا هیئت مدیره باید حداقل از 2 نفر تشکیل گردد و اعضا و هیئت مدیره باید حداقل دارنده یک سهم باشند و اعضا و هیئت مدیره نباید دارای سوءپیشینه کیفری باشند.
– حداقل سرمایه شرکت باید صد هزار (100.000) تومان باشد. طرفین باید 35 % مبلغ تعهد شده را در حساب بانکی افتتاح شده واریز نمایند.
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص :
1. اظهارنامه شرکت ( فرم چاپی ) 2 برگ
2. اساسنامه شرکت 2 جلد
3. صورتجلسه مجمع عمومی موسسین 2 نسخه
4. صورتجلسه هیات مدیره با امضای مدیران منتخب 2 نسخه
5. فتوکپی شناسنامه کلیه سهامداران و بازرسین
6. ارائه گواهی پرداخت حداقل 35 % سرمایه شرکت از بانکی که حساب شرکت در شرف تاسیس در آن جا افتتاح شده است.
7. ارائه مجوز در صورت نیاز ( بنا به اعلام اداره ثبت شرکت ها )
8. ارائه تقویم نامه کارشناس رسمی دادگستری ( اگر آورده شرکت غیر نقدی منقول و یا غیرمنقول باشد) .
9. ارائه اصل سند مالکیت ( اگر اموال جزء سرمایه شرکت باشد ).

ثبت شرکت صنایع دستی با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود به اصطلاح شرکت دوستانه و خانوادگی است و بیشتر بین افرادی که با هم دوستی و روابط مالی دارند تشکیل می گردد. چنانچه دو یا چند نفر بخواهند شرکتی تاسیس کنند که بار مسئولیت زیادی برای آن ها نداشته باشد باید شرکت خود را با مسئولیت محدود به ثبت برسانند.
مسئولیت شرکا در شرکت با مسئولیت محدود، محدود به سرمایه آنان می باشد و در برابر قروض و تعهدات شرکت مسئولیتی زاید بر آنچه پرداخته اند ندارند.
مدارک مورد نیاز ثبت شرکت با مسئولیت محدود :
1. تقاضانامه ثبت شرکت ( فرم چاپی ) 2 برگ
2. شرکت نامه رسمی ( فرم چاپی ) 2 برگ
3. اساسنامه شرکت
4. صورتجلسه مجمع عمومی موسسین و هیات مدیره 2 نسخه
5. فتوکپی شناسنامه کلیه شرکا و مدیران ( اگر مدیر خارج از سهامداران انتخاب شود)
6. اخذ و ارائه مجوز مربوطه ( در صورت نیاز )



:: بازدید از این مطلب : 5
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 20 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

 

• شرکت دولتی
شرکت های دولتی در ماده (4) قانون محاسبات عمومی مصوب 1/6/1366، بدین شرح توصیف شده است: شرکت دولتی، واحد سازمانی مشخصی است که با اجازه قانون به صورت شرکت تجارتی ایجاد می شود و یا به حکم دادگاه صالح ملی شده و یا مصادره شده و به عنوان شرکت دولتی شناخته شده باشد و بیش از 50 درصد سرمایه آن متعلق به دولت باشد. هر شرکت تجارتی که از طریق سرمایه گذاری شرکت های دولتی ایجاد شود، مادام که بیش از 50 درصد سهام آن متعلق به شرکت های دولتی باشد، شرکت دولتی تلقی می شود.

“براساس ماده 3 قانون محاسبات عمومی، مؤسسه دولتی واحد سازمانی مشخصی است که به موجب قانون ایجاد و زیر نظر یکی از قوای سه گانه اداره می شود و عنوان وزارتخانه ندارد.” براساس نیاز کشور در استان ها و مناطق مختلف، سازمان ها، مؤسسات و شرکت های دولتی تشکیل گردیده است و طبق ماده 5 این قانون، به منظور انجام وظایف و خدماتی که جنبه عمومی دارد، مؤسسات و نهاد های عمومی غیر دولتی تشکیل شده و یا می شود.
در برخی از منابع حقوقی، از موارد زیر به عنوان وجوه افتراق مؤسسات دولتی و شرکت های دولتی نام برده شده است. شرکت های دولتی دارای ارکان (مجمع عمومی مستقل از دولت، هیأت مدیره، مدیر عامل و بازرس) است همچنین ارکان اداره کننده شرکت های دولتی شباهت زیادی به مؤسسات دارد. در حال حاضر شرکت های دولتی با مدیریت دولتی اداره می شود و مجامع این شرکت ها توسط ارکان دولتی، وزیر امور اقتصاد و دارایی و وزیر ذی ربط و معاونان آن ها تشکیل و اداره می گردد. هم چنین قاعدتاً بودجه بندی شرکت های دولتی باید توسط مجمع عمومی و بوجه بندی مؤسسات دولتی با پیشنهاد دولت و به تصویب مجلس شورای اسلامی صورت گیرد. براساس قانون بودجه سال 1387 و همچنین سال های قبل، حدود 70 درصد بوجه سالانه کشور مربوط به شرکت های دولتی، بانک ها و مؤسسات انتفاعی وابسته به دولت است و این مطلب نیز تأکیدی بر تشابه مؤسسات و شرکت های دولتی از لحاظ مرجع تصویب بودجه است. اداره دارایی های شرکت های دولتی باید تابع مقررات داخلی خود و اداره مؤسسات دولتی تابع قانون محاسبات عمومی باشد، اما در حال حاضر دارایی شرکت های دولتی نیز تابع قانون محاسبات عمومی و مقررات دولتی است.
• نکات ثبتی شرکت های دولتی
ثبت شرکت های دولتی می بایستی با توجه به ماهیت آن در زمان ثبت این دسته از شرکت ها با رعایت موارد ذیل مورد لحاظ قرار گیرد :
1. با توجه به قوانین خاص شرکت های دولتی از آنجا که برخی از محدودیت و ممنوعیت های قانون تجارت برای انواع شرکت های تجارتی در نظر گرفته شده است گسترش این محدودیت ها با شرکت های دولتی عملا قابل استناد نمی باشد؛ لذا در یکی از موارد تخصیصی، بر طبق بند 5 بخشنامه پیرو ریاست سازمان ثبت اسناد و املاک به شماره 189751/90 مورخ 19/10/ 1390 مدیران و بازرسان شرکت های دولتی و افرادی که به موجب سمت اداری و به عنوان نماینده بخش غیر خصوصی به عضویت هیأت مدیره و مدیر عامل شرکت معرفی می گردند و همچنین سرمایه گذاران خارجی از شمول بخشنامه خارج و لزومی با ارائه مستندات گواهی عدم سوئ پیشینه کیفری و اقرارنامه ندارند.
2. هم چنین در شرکت های دولتی که بر طبق اساسنامه و با رعایت ماده 300 لایحه اصلاحی قانون تجارت ایجاد می شوند و تمامی سرمایه آنها متعلق به سازمان ها و نهادهای دولتی می باشد، عملا نقل و انتقال مالکیت سهام صورت نمی پذیرد و در زمان انتخاب مدیران، سهام مدیریتی در شرکت های مذکور سهام مالکانه تلقی نمی گردد و مشمول نقل و انتقال سهام نمی باشد.
” ماده 300 لایحه اصلاحی قانون تجارت : شرکت های دولتی تابع قوانین تأسیس و اساسنامه های خود می باشند و فقط نسبت به موضوعاتی که در قوانین و اساسنامه های آنها ذکر نشده تابع مقررات این قانون می شوند. ”
3. در برخی از شرکت های دولتی، انتخاب مدیرعامل و یا هیأت مدیره به موجب اساسنامه و یا مصوبه هیأت وزیران، انتصابی و خارج از صلاحیت مجامع عمومی و یا به موجب حکم انتصاب وزیر و یا بالاترین مقام اجرایی دستگاه انتخاب می شود لذا انتخاب مدیران دولتی انتصابی بر طبق شرایط خاص و مقررات حاکم بر آن از جمله مدت تصدی و نحوه انتخاب صورت می پذیرد.
4. شرایط تشکیل و تشریفات مجامع عمومی شرکت ها ی دولتی ممکن است به موجب قانون و اساسنامه متفاوت با سایر شرکت ها ی سهامی و فارغ از مواد 101 الی 105( چگونگی بررسی صورت جلسات مجامع ) و همچنین مواد 114 و 115 لایحه اصلاحی قانون تجارت ( مربوط به انتخاب مدیران) باشد.
5. با توجه به ماهیت شرکت های دولتی ممکن است، امضاء و یا تحویل صورتجلسات مجامع عمومی و هیأت با تأخیر و تشریفات اداری صورت پذیرد که در این صورت چنانچه صورتجلسات تأثیر مستقیمی با یکدیگر نداشته باشند،موضوع تقدم و تأخر تاریخ صورتجلسات موضوعیت نداشته و مانع اقدامات ثبتی صورتجلسات ما بعد نمی گردد.
6. در صورتی که دستورجلسه مجامع عادی متضمن انتخاب مدیران همراه با تعیین سمت در متن صورتجلسه مجامع عادی صورت پذیرد مانعی برای ثبت صورتجلسات نمی باشد.
7. در خصوص انتخاب بازرس و یا تصویب تراز شرکت توسط سازمان حسابرسی و یا مؤسسه مفید راهبر، نیازی به ارائه مدارک قبولی سمت و یا تأییدیه دو مرجع مذکور و ارائه مستندات نمی باشد.
8. چنان چه شرکت دولتی تحت شمولیت واگذاری و سازمان خصوصی سازی و یا بورس قرارگیرد می بایستی مطابق قانون اصل 44 قانون اساسی و سایر مقررات مربوطه اقدام شود.
9. تعیین و انتخاب همزمان مدیران و یا ارکان شرکت در شرکت های دولتی الزامی نمی باشد و ممکن است مجامع عمومی در شرکت های دولتی، هر زمان عده از مدیران را انتخاب و یا عزل نمایند.
10. امضای دفاتر ثبت شرکت ها، در شرکت ها ی دولتی می تواند توسط نماینده معرفی شده از سوی مدیرعامل یا ارکان شرکت دولتی صورت پذیرد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره می توانید با ما تماس حاصل فرمایید.
همواره آماده پاسخگویی به سوالات ثبتی شما عزیزان هستیم.



:: بازدید از این مطلب : 7
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 17 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

 

• شرکت تعاونی تهیه و توزیع
اشخاصی که جواز کسب از اتحادیه صنفی دارند و شغل آن ها تهیه کالا به منظور توزیع آن بین مشتریان و خریداران باشد با تجمع دراین گونه شرکت ها می توانند شرکت تعاونی مورد نظر خود را به وجود آورند.

• موضوعات شرکت تعاونی تهیه و توزیع می تواند موارد زیر باشد :
1- تهیه کالا به منظور توزیع آن بین اعضاء
2- تهیه وسایل و تدارک انواع خدمات وابسته کسب و یا شغل و ایجاد انبار و وسایل حمل و نقل
3- تهیه مواد اولیه مورد نیاز. (برای آن دسته از شرکت های تهیه و توزیع که کالاهای خریداری شده را تبدیل و بعد از انجام عملیاتی به مشتریان و خریداران به فروش می رسانند)
* بدیهی است موارد فوق جنبه انحصاری ندارد و با توجه به نیاز اعضای هر صنف در شرکت تعاونی قابل توسعه و درج در اساسنامه است.
• شرایط عضویت در شرکت تعاونی تهیه و توزیع به شرح ذیل می باشد :
1- دارنده جواز کسب از اتحادیه باشند
2- مستقیما مباشر واحد کسبی خود باشند
3- کسب و شغل دارنده جواز باید در ارتباط با خرید و فروش و تهیه کالا و توزیع آن بین خریداران و مشتریان باشد؛ مانند فروشندگان کیف و کفش، خواربارفروشان، مرغ فروشان، اغذیه فروشان و نظایر آنها.
* اعضای این گونه صنوف می توانند با تشکیل شرکت تعاونی مورد نظر خود و با پرداخت بهای یک سهم و به شرط مکفی بودن تجهیزات و امکانات به عضویت تعاونی درآیند.
• شرکت تعاونی صاحبان مشاغل آزاد
ماده 94 قانون شرکت های تعاونی، شرکت تعاونی صاحبان مشاغل آزاد را هم ردیف شرکت تعاونی تهیه و توزیع قرار داده و اهداف و مقاصد این نوع شرکت را همان اهداف و مقاصد شرکت های تعاونی تهیه و توزیع ذکر کرده است.
• صاحبان شغل آزاد چه کسانی هستند؟
مطابق بند 9 ماده 1 قانون شرکت های تعاونی صاحبان مشاغل آزاد کسانی هستند که بدون وسایل و یا با وسایل لازم، خدمت یا خدماتی را عرضه می دارند و بدین وسیله کسب درآمد می کنند. البته تعریفی که قانونگذار از«مشاغل آزاد» به دست می دهد کاملا مشخص نیست و نمی توان دقیقاً صاحبان مشاغل آزاد را تعیین نمود. صاحبان مشاغل اگر دارای محل کسب باشند و از اتحادیه صنفی مربوطه موفق به دریافت جواز کسب شوند « شغل و پیشه ی » آنها مشخص و معین است از طرف دیگر وفق ماده 1 قانون نظام صنفی صاحب شغل آزاد فرد صنفی شناخته شده است. سرانجام لزوما صاحب شغل آزاد، طبق ذیل همان ماده، بایستی وسیله کسبی برای خود فراهم سازد. بنابراین، چنین استنباط می شود که چنانچه شخصی مبادرت به شغلی کند که دارای محل کسب ثابتی هم نباشد در ردیف صاحب شغل آزاد فردی صنفی شناخته شده است؛ مانند باربرها و بزازان دوره گرد و غیره. سوالی که مطرح می شود که چه شخص یا مرجعی می تواند و حق دارد بر شغل این گونه اشخاص برای تشکیل شرکت تعاونی صحه بگذارد و آن را تایید کند؟
جواب این است که ظاهراً در درجه اول مراجع دولتی، مراجع مالیاتی و شهرداری و در صورت عدم تأیید یا عدم توانایی آنها در تشخیص اینگونه اشخاص و سوابق کاری آنها باید برای تشکیل شرکت تعاونی به استشهادیه ساکنان حوزه عمل این گونه داوطلبان و کسب نظر از معتمدان و معتبران محله یا منطقه یا حوزه عمل شرکت اکتفا نمود.
• شرکت تعاونی صنایع کوچک و (صنعت)
صاحبان صنایع کوچک یا گروه صنعت، مانند تولید کنندگان صابون و یا چرم و شیشه و امثال آنها، که از وزارت صنایع و یا هرمرجع قانونی دیگر دارای پروانه تولید اند، می توانند با تشکیل و تأسیس شرکت تعاونی جهت تهیه مواد اولیه وغیره با یکد یگر همکاری کنند؛ بر این اساس ماده 93 قانون شرکت های تعاونی مقرر می دارد: شرکت تعاونی صنایع کوچک با عضویت صاحبان صنایع یک گروه از صنعت برای تمام یا قسمتی از مقاصد زیر تشکیل می شود :
1. تهیه مواد اولیه مورد نیاز
2. ایجاد آزمایشگاه مواد اولیه یا محصولات ساخته شده
3. تولید وسایل و ابزار مورد احتیاج مشتررک اعضاء
4. ایجاد گروه های تعمیراتی و نگاهداری
5. تحقیق و برنامه ریزی های مشترک
6. تهیه وسایل توزیع و انجام خدمات بازاریابی.
البته مقاصد و موضوعات فوق جنبه حصری ندارد و اعضاء با توجه به نیازهای شغلی و صنفی خود می توانند موارد دیگری را نیز در اساسنامه قید کنند از قبیل سرمایه گذاری در مؤسسات تولیدی با اعطای وام به اعضاء جهت رفع نیازمندی های حرفه ای آنان.
• فرق بین شرکت های تعاونی صنایع کوچک و شرکت های تعاونی صاحبان حرفه ها و صنایع دستی
فرق عمده ای که در بین این دو شرکت وجود دارد این است که در شرکت های نوع اول صاحبان صنعت (کوچک) که دارای پروانه تولید، صادره توسط وزارت دارایی و یا صنایع استان و یا وزارت صنایع هستند می توانند به عضویت تعاونی درآیند، در حالی که شرکت های تعاونی نوع دوم صاحبان حرفه ها که دارای جواز کسب از اتحادیه مربوطه اند و مالک محل کسب خود می باشند و واجد شرایط برای عضویت در شرکت تعاونی هستند می توانند در این نوع شرکت عضویت پیدا کنند.



:: بازدید از این مطلب : 8
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 17 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


 

شرکت پس از انحلال، وارد مرحله تصفیه می شود. در این مرحله شرکت دارای شخصیت حقوقی می باشد. پس از آن که طلب شرکت وصول و بدهی پرداخت یا صلح شد و دارایی شرکت تقسیم شد، شخصیت حقوقی شرکت پایان می یابد. تصفیه این شرکت ها مطابق مواد قانون تجارت می باشد. مواد 202 تا 218 قانون تجارت ، مربوط به تصفیه شرکت های قانون تجارت است و در رابطه با تصفیه شرکت سهامی و هم چنین تصفیه شرکت های ورشکسته کاربرد ندارد.

تکمیلی بودن مقررات تصفیه
به موجب ماده 218 ق. ت ، هر شرکتی مجاز است در اساسنامه خود برای تصفیه ترتیب دیگری مقرر دارد ولی در هر حال این مقررات نباید مخالف مواد 207- 208- 209- 210- 215- 216- 217 و قسمت اخیر ماده 211 ق. ت باشد.

انتخاب مدیر تصفیه
به موجب ماده 203 ق. ت ، مدیر تصفیه در شرکت های تضامنی و نسبی و مختلط سهامی و غیرسهامی اصولاَ مدیر یا مدیران شرکت هستند مگر آن که شرکای ضامن اشخاص دیگری را از خارج شرکت یا از بین خود برای امر تصفیه انتخاب کنند. اگر بین شرکای ضامن برای تعیین مدیر تصفیه اختلاف حاصل شود، حل اختلاف با دادگاه است و دادگاه مدیر تصفیه را مشخص می کند.
به موجب ماده 213 ق. ت ، در شرکت های بامسئولیت محدود و شرکت های تعاونی امر تصفیه به عهده مدیران شرکت است مگر آن که اساسنامه یا اکثریت مجمع عمومی شرکت ترتیب دیگری مقرر داشته باشد.

ثبت و اعلان اسامی مدیران تصفیه
به موجب ماده 205 قانون تجارت ، ” در هر مورد که اشخاصی غیر از مدیران شرکت برای تصفیه معین شوند اسامی آن ها باید در اداره ثبت اسناد، ثبت و اعلان گردد “.
پس اصولاَ نیازی به ثبت و اعلان اسامی مدیران تصفیه نمی باشد مگر مدیر تصفیه غیر از مدیران شرکت باشد.

ناظر تصفیه
در قانون تجارت عضو ناظر پیش بینی نشده است اما در شرکت های مختلط سهامی و غیرسهامی، شرکای غیرضامن اختیار تعیین عضو ناظر را خواهند داشت. به موجب ماده 206 ق. ت ، در شرکت های مختلط سهامی و غیرسهامی ، شرکای غیرضامن می توانند یک یا چند نفر را به عنوان ناظر امر تصفیه مشخص کنند.

صلاحیت مدیران تصفیه
به موجب ماده 208 ق. ت ، شرکت پس از انحلال و تا زمانی که مقررات راجع به تقسیم دارایی آن خاتمه نیافته دارای شخصیت حقوقی می باشد و به همین دلیل متصدیان تصفیه مجاز به انجام معاملات ضروری برای شرکت می باشند.
وظایف و اختیارات مصرحه مدیر تصفیه عبارتند از :
1. اجرای تعهدات شرکت ( ماده 208 ق. ت )
2. اقامه دعوا یا تعیین وکیل ( ماده 209 ق. ت )
3. اختیار صلح و تعیین داور در صورت اجازه شرکای ضامن در شرکت های نسبی ، اضامنی ، مختلط سهامی و غیرسهامی ( ماده 210 ق. ت )
به موجب ماده 214 ق. ت ، در شرکت های تعاونی و با مسئولیت محدود اصولاَ امکان صلح و تعیین داور وجود ندارد مگر پیش بینی اساسنامه یا تصویب مجمع عمومی، اما در شرکت سهامی به موجب ماده 212 لایحه مدیر تصفیه مطلقاَ اختیار صلح و ارجاع به داوری دارد.
4. تقسیم موقت دارایی شرکت در حال تصفیه ( ماده 211 ق. ت )
به موجب ماده 211 ق. ت ، ” آن قسمت از دارایی شرکت که در مدت تصفیه محل احتیاج نیست به طور موقت بین شرکا تقسیم می شود ولی متصدیان تصفیه باید معادل قروضی که هنوز موعد تادیه آن نرسیده است و همچنین معادل مبلغی که در حساب بین شرکا مورد اختلاف است موضوع نمایند “.
تقسیم موقت دارایی در شرکت های بامسئولیت محدود و تعاونی برخلاف شرکت تضامنی ، نسبی و مختلط امکان پذیر نیست ، زیرا در شرکت های بامسئولیت محدود و تعاونی، شریک ضامن برای جبران خسارت وجود ندارد.
5. تعیین نفع و ضرر شرکا ( ماده 212 ق. ت )
در صورت بروز اختلاف در تعیین نفع و ضرر، حل آن با دادگاه می باشد.

تشریفات تقسیم دارایی شرکت در مدت تصفیه و پس از ختم تصفیه
به موجب ماده 215 قانون تجارت ، ” تقسیم دارایی شرکت های مذکور در ماده فوق بین شرکا خواه در ضمن مدت تصفیه و خواه پس از ختم آن ممکن نیست مگر آنکه قبلاَ سه مرتبه در مجله رسمی و یکی از جراید اعلان و یک سال از تاریخ انتشار اولین اعلان در مجله گذشته باشد “.
به موجب ماده 216 ق. ت ، ” تخلف از ماده قبل متصدیان تصفیه را مسئول خسارت طلبکارانی قرار خواهد داد که به طلب خود نرسیده اند . ”
مسئولیت مدیر تصفیه تضامنی نمی باشد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره می توانید با ما تماس حاصل فرمایید.
همواره آماده پاسخگویی به سوالات ثبتی شما عزیزان هستیم.



:: بازدید از این مطلب : 14
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 15 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


 

یکی از انواع شرکت های تجاری در ایران، شرکت های سهامی هستند. شرکت های سهامی مهم ترین نوع شرکت تجاری می باشند. چرا که، انجام پروژه های بزرگ صنعتی ، تجاری مثل سدها ، شهرک ها ، آسمان خراش ها و کارخانجات بزرگ خودرو، هواپیما و کشتی سازی جز از طریق تشکیل شرکت های سهامی میسر نیست. زیرا اولاَ انجام این گونه پروژه ها نیاز به سرمایه انبوهی دارد که معمولاَ از طریق سرمایه های خصوصی امکان پذیر نیست، ثانیاَ تعداد شرکا در این شرکت ها زیاد و در نتیجه میزان سرمایه گذاری هر فرد نوعاَ خیلی زیاد نیست و ثالثاَ میزان خطر ، در صورت ورشکستگی ، برای هر شریک ، غیرقابل جبران نیست زیرا مسئولیت شرکا فقط محدود به سهام آنان در شرکت است.
شرکت سهامی به دو گونه عام و خاص تقسیم می شود. تفاوت این دو گونه عمدتاَ در نحوه تشکیل و برخی کنترل های دولتی در مرحله تحصیل سرمایه از عموم و در تامین صحت و سلامت امور مالی آن ها از طریق برقرار کردن ضوابط ویژه برای بازرسان شرکت است. با عنایت به اوصاف کلی شرکت ها، ذیلاَ به نکات مهم در ثبت شرکت سهامی خواهیم پرداخت.

موضوع تجاری و غیرتجاری
موضوع شرکت سهامی ممکن است تجاری یا غیرتجاری باشد. توضیح اینکه عنوان غیرتجاری در اصطلاح قانون تجارت معادل غیرانتفاعی نیست و لذا ممکن است موضوع شرکت سهامی سودآور و انتفاعی باشد، مانند اشتغال به معاملات غیرمنقول ، ولی در اصطلاح قانون تجارت، تجاری محسوب نشود.

نصاب سرمایه ثبت شرکت سهامی
حداقل قانونی سرمایه در شرکت های سهامی عام پنج میلیون و در سهامی خاص یک میلیون ریال است.
نصاب های مزبور تنها از نقطه نظر قانون تجارت است ولی هرگاه شرکتی بخواهد در موضوعاتی که مشمول قوانین و مقررات دیگری مانند بانکداری و بیمه گری فعالیت نماید، باید مقررات مربوط به آن ها را نیز رعایت کند.
نکته دیگر اینکه ممکن است دارایی شرکت در طول زمان بیش از سرمایه اولیه گردد، ضمن آنکه امکان دارد در اثر زیان های پیاپی، دارایی آن از سرمایه ثبت شده نیز کمتر شود. در صورت کاهش سرمایه به کمتر از حداقل مذکور در ماده 5، شرکت مکلف است ظرف یک سال حداقل مزبور را تامین کند و یا شرکت را به انواع دیگری از شرکت های تجاری تبدیل نماید ضمن آنکه هر ذینفعی حق خواهد داشت انحلال آن را از دادگاه درخواست نماید. همینطور است هر گاه نصف سرمایه ثبت شده از بین برود که در آن صورت طبق م 141، شرکت باید یا منحل شود و یا سرمایه آن به نبلغ موجود کاهش یابد.
در شرکت های سهامی عام ، بخشی از سرمایه را موسسین شرکت از طریق عرضه سهام به عموم مردم تامین می کنند، در حالیکه در سهامی خاص تمام سرمایه منحصراَ توسط موسسین تامین می گردد.
ممکن است تمام یا برخی از موسسین، یا سایر سهامداران، خودشان شرکت با سایر اشخاص حقوقی باشند. در حالی که هیچ شرکتی نمی تواند سهام خودش را خریداری کند. ( م 198) ، ولی خریداری سهام شرکت الف که سهامدار شرکت ب است، توسط شرکت ب ممنوع است.

عده شرکا در شرکت های سهامی
به موجب ماده 3 اصلاحی قانون تجارت ” در شرکت سهامی تعداد شرکاء نباید از سه نفر کمتر باشد “.
به نظر می رسد که قرار دادن حداقل تعداد شرکاء 3 نفر، مربوطب ه شرکت های سهامی خاص است والا در شرکت های سهامی عام عده شرکاء به شرحی که ذیلاَ ذکر می شود کمتر از 5 نفر نخواهد بود.
تعیین حداقل شرکاء به تعداد سه نفر جهت تطبیق با سایر مقررات شرکت های سهامی است. زیرا به موجب ماده 107 اصلاحی قانون تجارت ” شرکت سهامی به وسیله هیئت مدیره ای که از بین صاحبان سهام ، انتخاب شده کلاَ یا بعضاَ قابل عزل می باشند اداره خواهد شد. عده اعضای هیئت مدیره در شرکت های سهامی عام نباید از 5 نفر کمتر باشد “. بنابراین اگر تعداد شرکاء کمتر از 5 نفر باشد زیرا در این صورت هیئت مدیره که باید از صاحبان سهام انتخاب شوند تشکیل نخواهد شد.

ارکان شرکت سهامی
سازماندهی شرکت سهامی ، به صورتی دموکراتیک ، بر عهده سه رکن اصلی شرکت است : رکن تصمیم گیرنده ( مجمع عمومی ) ، رکن اداره کننده ( هیات مدیره ) و رکن نظارت کننده ( بازرس).
مجمع عمومی صاحبان سهام به منزله فرمانده قواست و ارکان دیگر شرکت به او وابسته اند و باید گزارش طرز کار شرکت را به او ارائه دهند ؛ هیچ کدام از تصمیمات مهم راجع به حیات شرکت بدون تایید مجمع عمومی اعتبار ندارد ، ولی مجمع عمومی نمی تواند برای اداره شرکت هر روز جلسه تشکیل دهد ، به همین علت ، باید به طور دموکراتیک ، هیات مدیره ای را انتخاب کند تا به نمایندگی از طرف او عمل کند. هیات مدیره نیز که اداره روزانه شرکت را برعهده دارد کسی را به عنوان مدیریت عامل شرکت انتخاب می کند. اما ، مدیران شرکت را نمی توان به حال خود رها کرد و مجمع عمومی صاحبان سهام باید شخص یا اشخاصی ( بازرس یا بازرسان ) را برای نظارت بر امور شرکت تععین کند تا او را از وضعیت شرکت و طرز عمل مدیران مطلع سازند. انتخاب بازرس یا بازرسان بدان معنا نیست که مدیران باید در هر حال زیرنظر او عمل کنند. در واقع ، قانونگذار اصل را بر اعتماد به مدیران شرکت قرار داده است و فرض می کند اعمال مدیران در جهت نفع شرکت است ، مگر آنکه خلاف آن ثابت شود. اثبات این خلاف که از نظارت . بازرس یا بازرسان شرکت معلوم می شود ، برای مدیران متضمن مسئولیت های جزایی و مدنی سنگینی خواهد بود.

سهام
در شرکت های سهامی، سرمایه شرکت به دو صورت ورقه سهام درمی آید و هر شخص ممکن است تعدادی از آن را داشته باشد. هر سهم میزان مشارکت و تعهدات و منافع دارنده آن را در شرکت معین می کند.
سهام از نظر شکل ظاهری به صورت ورقه های چاپی متحدالشکل و دارای شماره ترتیب و امضای حداقل دو نفر مطابق مقررات اساسنامه شرکت است . طراحی سهام به هر شکلی ممکن است ولی در هر حال باید حاوی موارد ذیل باشد :
– نام شرکت و شماره ثبت آن در دفتر ثبت شرکت ها
– مبلغ سرمایه ثبت شده و مقدار پرداخت شده آن ها
– تعیین نوع سهم
– مبلغ اسمی سهم و مقدار پرداخت شده آن
– تعداد سهامی که هر ورقه نماینده آن است.
سهام ممکن است به صورت بانام یا بی نام صادر شود. انتقال سهام بی نام با قبض و اقباض صورت می گیرد در حالی که در بانام ، انتقال دهنده بایستی آن را در دفتر ثبت سهام شرکت منعکس و امضا کند.
ممکن است برای برخی سهام طبق اساسنامه مزایایی در نظر گرفته شده باشد که به آن ها ” سهام ممتاز ” می گویند . سهام ممتاز ممکن است مطابق اساسنامه یا تصویب مجمع عمومی فوق العاده برقرار شود. تغییر امتیازات، تنها با موافقت اکثریت دارندگان اینگونه سهام میسر است.
مبلغ اسمی هر سهم در شرکت سهامی عام حداکثر ده هزار ریال و در سهامی خاص بدون محدودیت از نظر قانون و تابع مقررات شرکت است.
از آنجا که ممکن است شرکت در بدو تاسیس نیاز به تمام سرمایه ثبت شده خود نداشته باشد، لذا ممکن است بخشی از سهام نقداَ و بقیه ظرف حداکثر 5 سال پرداخت شود.
گرچه در شرکت های سهامی، خود سهم و سرمایه در تصمیم گیری ها مهم است، ولی ماده 3، تعداد سهامداران را حداقل 3 نفر معین نموده است، در عین حال از ماده 107 که اعضای هیات مدیره را در شرکت های سهامی عام حداقل 5 نفر و از میان سهامداران مقرر کرده است استباط می شود که حداقل مزبور در سهامی عام ، 5 نفر است. مقصود از نفر ، منحصر به شخص حقیقی نیست.

حقوق سهامداران
دارنده سهم دارای حقوق ذیل است :
– رای در مجامع عمومی
– انتقال سهم
– کسب اطلاع از امور شرکت
– دریافت سود
– حق تقدم در خرید سهام جدید
– سهیم شدن در اموال شرکت

 



:: بازدید از این مطلب : 14
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 15 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


افزایش سرمایه شرکت

افزایش سرمایه شرکت عبارت است از افزایش اسمی میزان سرمایه ثبت شده شرکت یا به عبارت دیگر افزایش تعداد سهام منتشره توسط شرکتهای سهامی.

شرکت‌ها در مواقعی که احتیاج به نقدینگی برای فعالیت‌های جدید یا توسعه فعالیتهای قبلی دارند از یکی از مزایای حضور در بورس یعنی اقدام به افزایش سرمایه می‌نمایند. تامین مالی از طرق مختلفی چون آورده نقدی، استفاده از اندوخته‌های سنوات گذشته، صرف سهام و یا ترکیبی از موارد مذکور صورت می‌گیرد. اما شاید جالب باشد بدانیم که یک شرکت چگونه میزان سرمایه خود را و طی چه مراحلی افزایش می‌دهد. معمولا پس از پیشنهاد هیئت مدیره و ارائه طرح توجیهی و مشخص نمودن روش و محل سرمایه گذاری و میزان افزایش سرمایه، این افزایش به میزان مشخص به تصویب مجمع عمومی فوق العاده می‌رسد. سپس در اختیار هیئت مدیره قرار گرفته و این هیئت پس از طی مراحلی با جلب رضایت سازمان بورس اوراق بهادار اقدام به ثبت افزایش سرمایه می‌نماید. طی این نوشتار برآنیم که جزئیات دقیق تری برای یک افزایش سرمایه به همراه مستندات قانون تجارت و همچنین ذکر یک مثال ارائه نمائیم.

تغییر در سرمایه شرکت تنها در صلاحیت مجمع فوق العاده سهامداران شرکت می‌باشد. لازم به یادآوری است که این مجمع با حضور بیش از نصف سهام دارای حق رای و در نوبت دوم دعوت، با حضور بیش از یک سوم سهام به حد نصاب قانونی می‌رسد وهمچنین تصمیمات مجمع فوق العاده با اکثریت دو سوم آرا در جلسه رسمی معتبر است. (مواد ۸۳ و۸۴ و ۸۵ قانون تجارت جمهوری اسلامی ایران)

کاهش سرمایه شرکت

هم چنان که سرمایه ممکن است اضافه شود گاهی اتفاق می‌افتد که تقلیل پیدا می‌کند. کاهش سرمایه شرکت به دو صورت انجام می‌شود:

کاهش سرمایه شرکت
کاهش اختیاری سرمایه شرکت

در مواردی که شرکت به زودی موفق به انجام منظور خود نمی‌شود و بیش از مبلغ مورد احتیاج سرمایه در اختیار دارد، می‌تواند قسمتی از سرمایه خود را کاهش داده و به شرکاء مسترد دارد.

طبق ماده ۱۸۹ اصلاحی مجمع عمومی فوق العاده شرکت می‌تواند به پیشنهاد هیئت مدیره در مورد کاهش سرمایه به طور اختیاری اتخاذ تصمیم کند، مشروط بر اینکه در اثر کاهش به تساوی حقوق سهام لطمه‌ای وارد نشود و سرمایه شرکت از حداقل مبلغ مقرر کمتر نشود. یعنی در شرکت‌های سهامی از پنج میلیون ریال و در شرکت‌های سهامی خاص از یک میلیون ریال کمتر نباشد.

کاهش سرمایه به یکی از دو طریق ممکن است:

کاهش تعداد سهام که در اینصورت بعضی از شرکا قیمت اسمی سهم خود را دریافت و با رضایت از شرکت خارج می‌شوند.

کاهش مبلغ اسمی سهام مثلا سهام ده هزار ریالی به پنج هزار ریال تنزل و مازاد آن به صاحبان سهام مسترد می‌شود.

باید متوجه بود که خرید سهام شرکت توسط‌‌ همان شرکت ممنوع است زیرا در این صورت سرمایه شرکت تقلیل پیدا می‌کند بدون اینکه کاهش سرمایه آگهی شود.

کاهش اجباری سرمایه شرکت

اگر تقلیل سرمایه در اثر برداشت نباشد بلکه زیان‌های وارده به قدری باشد که نصف سرمایه شرکت از میان برود، در این صورت قانون هیئت مدیره شرکت را موظف نموده که مجمع عمومی را دعوت نمایند تا نسبت به بقاء یا انحلال شرکت تصمیم بگیرند. البته مجمع عمومی تصمیم به انتشار سهام جدید و یا کاهش سرمایه و یا انحلال شرکت خواهد گرفت. این تصمیم را در هر حال مدیران شرکت مطابق مقررات قانون به اطلاع مرجع ثبت شرکت‌ها خواهند رسانید. هرگاه مجمع عمومی فوق العاده رأی به انحلال شرکت ندهد باید در‌‌ همان جلسه با رعایت مقرراتی که برای ثبت شرکت لازم است سرمایه شرکت را به مبلغ سرمایه موجود کاهش دهند مشروط بر اینکه از میزان حداقلی که برای شرکت‌های سهامی تعیین شده کمتر نباشد.

افزایش و



:: بازدید از این مطلب : 17
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 14 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


انتقال مصدر باب افتعال از ریشه «نقل» به معنای از جای به جای دیگر رفتن، جابه‎جا شدن و ….آمده است. در فقه با جابه‎جا شدن مالکیت یک مال از کسی به دیگری است. به حق شریک در شرکت سهامی، سهم گفته می‎شود و ورقه‎ای که نشان‎دهنده‎ی این حق است ورقه سهم نامیده می‎شود.

سهام جمع سهم است و در حقوق تجارت سندی است که حاکی از مالکیت سهم معین در شرکت سهامی است. شرکت سهامی شرکتی است که حداقل از سه نفر تشکیل و در آن سرمایه به سهام مساوی تقسیم می‎شود و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آنها است.

انتقال سهام در شرکتهای سهامی

چون در شرکتهای سهامی، سرمایه‎ی شرکت وثیقه‎ی طلبِ طلبکاران است و شخصیت شرکا در آن اهمیت ندارد بنابراین نقل و انتقال سهم در آن آزادانه است یعنی شریک می‎تواند در مواقع لزوم، با انتقال سهمش از شرکت خارج شود. درخصوص مقررات انتقال سهام، بین شرکتهای سهامی عام و خاص تفاوت وجود دارد.

محدودیت نقل و انتقال سهام در شرکتهای سهامی عام

در شرکتهای سهامی عام صاحب سهم در انتقال سهم آزادی کامل دارد و حتی در اساسنامه شرکت نیز نمی‎توان خلاف آن را مقرر نمود. برابر ماده‎ی۴۱ ل.ق:

«در شركتهاي سهامي عام نقل و انتقال سهام نمي‎تواند مشروط به موافقت مديران شركت يا مجامع عمومي صاحبان سهام بشود.»

درخصوص ماده فوق باید دانست که این ماده جنبه‎ی امری دارد و شرکا نمی‎توانند برخلاف آن توافق نمایند.

محدودیت نقل و انتقال سهام در شرکتهای سهامی خاص

در شرکتهای سهامی خاص آزادی انتقال سهم مورد قبول قرار گرفته است اما مجمع عمومی یا مدیران شرکت می‎توانند این آزادی را محدود نمایند و شروطی را برای انتقال سهام قرار دهند. این امر از مفهوم مخالف ماده ۴۱ ل.ق استنباط می‎شود. از سوی دیگر در شرکت سهامی خاص تعداد شرکا کم است و شرکا حق دارند از ورود اشخاص بیگانه به شرکت جلوگیری کنند تا شرکت حالت خانوادگی یا حرفه‌ای خود را حفظ کند. بنابراین اگر در اساسنامه‎ی شرکت سهامی خاص، شرطی مبنی بر منوط کردن انتقال سهام به تصمیم مجمع عمومی یا هیأت‎مدیره وجود نداشته باشد؛ نقل و انتقال سهام کاملاً آزاد است.

در مواقعی که یکی از شرکای شرکت سهامی خاص خواهان انتقال سهام خود به شخص دیگر و خروج از شرکت باشد اما شرکت این اجازه را به او ندهد؛ شرکت بایستی سهم شریک خواهان خروج را بازخرید کند و سرمایه خود را به میزان سهم این شریک کاهش دهد. به عبارت دیگر تا میزان مبلغ سهام شریک از میزان سرمایه کم می‎گردد و در اختیار شریک خواهان خروج قرار داده می‎شود و سپس سهام او باطل می‎گردد. شرکت نیز نمی‎تواند چنین سهامی را نگه دارد چراکه این کار به‎منزله خرید سهام توسط خود شرکت است که ممنوع است. البته باید توجه داشته که کاهش سرمایه از طریق بازخرید سهام در زمانی که شرکت اوراق قرضه قابل تعویض با سهام را منتشر نموده است امکان‎پذیر نیست. برابر ماده ۶۵ل.ق:

«از تاريخ تصميم مجمع عمومي مذكور در ماده ۶۱ تا انقضاي موعد يا مواعد اوراق قرضه شركت نمي‎تواند …. سرمايه خود را …. از طريق بازخريد سهام كاهش دهد….»

چگونگی انتقال سهام

نقل و انتقال سهام مستلزم تنظیم سند رسمی نیست اما در مقررات قانونی تشریفاتی برای انتقال سهام بانام قرار داده شده است. درصورتی که این تشریفات در هنگام انتقال سهام رعایت نگردد؛ چنین انتقالی از نظر شرکت و اشخاص ثالث معتبر نیست. باید دانست که خرید و فروش سهام شرکت سهامی در بورس اوراق بهادار توسط کارگزاران بورس انجام می‎شود. هر شخص حقیقی یا حقوقی می‎تواند خریدار سهم شرکت سهامی باشد.

انتقال سهام بانام

انتقال سهام بانام بايد در دفتر ثبتِ سهام شركت به ثبت برسد و انتقال‎دهنده يا وكيل يا نماينده‎ی قانوني او بايد این انتقال را در دفتر مزبور امضا كند. در موردي كه تمام مبلغ اسمي سهم پرداخت نشده است نشاني كامل انتقال‎گيرنده نيز در دفتر ثبت سهام شركت قيد و به امضاي انتقال‎گيرنده يا وكيل يا نماينده قانوني او رسيده و از نظر اجراي تعهدات ناشي از نقل و انتقال سهم معتبر خواهد بود. بنابراین انتقال‎گیرنده مسئول پرداخت بقیه مبلغ اسمی سهام خواهد بود و انتقال‎دهنده مسئولیتی ندارد. هرگونه تغيير اقامتگاه نيز بايد به همان ترتيب به ثبت رسيده و امضا شود. هر انتقالي كه بدون رعايت شرايط فوق انجام گیرد از نظر شركت و اشخاص ثالث فاقد اعتبار است.(ماده ۴۰ ل.ق)

انتقال سهام بی‎نام

سهام بي‎نام به‎صورت سند در وجه حامل تنظيم می‎‎شود و مالک این‎گونه سهام شخصی است که آن را در اختیار دارد. نقل و انتقال سهام بی‎نام با قبض و اقباض انجام می‎شود و نیاز به انجام تشریفات به‎خصوصی ندارد. (ماده۳۹ ل.ق) برابر ماده۳۰ ل.ق نقل و انتقال گواهینامه موقت سهم نیز پس از پرداخت تمامی مبلغ اسمی سهم، با قبض و اقباض انجام می‎گیرد.

سهام غیرقابل انتقال

مديران بايد تعداد سهامي را كه اساسنامه شركت مقرر كرده است دارا باشند. اين تعداد سهام نبايد از تعداد سهامي كه بموجب اساسنامه جهت دادن راي در مجامع عمومي لازم است كمتر باشد. اين سهام براي تضمين خساراتي است كه ممكن است از تقصيرات مديران منفرداً يا مشتركاً بر شركت وارد شود. سهام مذكور بانام است و قابل انتقال نيست و تا زمانیكه مديري مفاصاحساب دوره تصدي خود در شركت را دريافت ننموده است سهام مذكور در صندوق شركت بعنوان وثيقه باقي خواهد ماند. (ماده۱۱۴ ل.ق)

اگر یکی از مدیران بخواهد قبل از تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان دوره مالی، کلیه سهام خود را به دیگری انتقال دهد، می‎بایست از او سلب سِمَت شده باشد. بنابراین در این حالت، مدیر باید از مدیریت استعفا دهد و جانشین او برابر مواد۱۱۲ و ۱۱۳ ل.ق از سوی هیأت‎مدیره یا مجمع عمومی عادی انتخاب می‎گردد.

انتقال سهام به شرکت

برابر ماده۱۹۸ ل.ق خرید سهام یک شرکت توسط همان شرکت ممنوع است. تفاوتی نمی‎کند که این انتقال مستقیماً توسط شرکت صورت گیرد یا از طریق شخص ثالث و به حساب شرکت. البته باید دانست که خرید سهام شرکت مادر بوسیله شرکتهای وابسته که شخصیت حقوقی مستقلی دارند صحیح است. از سوی دیگر خرید سهام توسط شرکت برای استهلاک سهام بدون اشکال است چراکه در استهلاک سهام سرمایه تغییری نمی‎کند بلکه ارزش سهام مستهلک‎شده از اندوخته‎های اختیاری یا سود قابل تقسیم پرداخت می‎شود.

اجاره سهام شرکت

درخصوص امکان اجاره دادن سهام شرکت، اکثریت قضات دادگاههای حقوقی۲ تهران در تاریخ ۱۶/۷/۱۳۶۶ چنین اظهارنظر کردند: نظر به اینکه حق صاحب سهم در شرکت، حق دینی است نه عینی و حقوق دینی قابل واگذاری نیستند. از سوی دیگر شرایط اساسی صحت معامله و ارکان عقد اجاره با توجه به ماده ۱۹۰ قانون مدنی و نیز بنا به تعریف قانونی اجاره از حیث مشخص بودن موضوع معامله و امکان استیفای منفعت و قدرت بر تسلیم در اجاره سهام، مصداق ندارد علی‎هذا سهم‎الشرکه قابل اجاره دادن نیست. بنابراین با توجه به نظر فوق‎الذکر نمی‎توان اجاره سهام شرکت را صحیح دانست.

رهن دادن سهام

قانون مدنی در ماده۷۷۱ درخصوص رهن مقرر می‎دارد:

«رهن عقدي است كه به موجب آن مديون مالي را براي وثيقه به داين مي‎دهد. رهن‎دهنده را راهن و طرف ديگر را مرتهن مي‎گويند.»

ورقه سهم مال منقولی است که قابل معامله می‎باشد و درصورت به رهن گذاشتن سهام بی‎نام بایستی این سهم به قبض مرتهن داده شود (ماده ۷۷۲ قانون مدنی) و در رهن سهام بانام می‎بایست مراتب در دفتر سهام شرکت ثبت گردد والا چنین انتقالی از نظر شرکت و اشخاص ثالث بی‎اعتبار خواهد بود.

انتقال قهری سهام

انتقال قهری عبارت است از انتقال اموال به دیگری بنا به سببی که ناشی از اراده و توافق طرفین نباشد مانند فوت شخص که موجب انتقال قهری اموال متوفی به ورثه می‎گردد. بنابراین ورثه شخص سهامدار پس از فوت او به قائم‎مقامی از متوفی، جزو سهامداران شرکت می‎شوند و دارای همان حقوقی که متوفی در شرکت داشت، مانند حق دادن رأی و حق دریافت سود، می‎باشند.



:: بازدید از این مطلب : 18
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 14 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


برای کسب اطلاعات لازم درباره نحوه ثبت شرکت در باغ ملک تا پایان این مقاله با ما همراه باشید. شهرستان باغ ملک در شرق استان خوزستان قرار دارد که با شهرستان های رامهرمز، ایذه و هفتکل هم مرز است. مهم ترین پوشش گیاهی این شهرستان بلوط و افرا است و همچنین گیاهانی در این منطقه می رویند که کاربرد دارویی و صنعتی دارند. این شهرستان جمعیتی بیش از 100000 نفر جمعیت دارد.

مزایای ثبت شرکت در باغ ملک
امکان افتتاح حساب بانکی تجاری
شخص تنها در صورتی می تواند یک حساب تجاری افتتاح کند که مدارک مربوط به ثبت شرکت را ارائه دهد. حساب تجاری سرمایه ارزشمندی برای شرکت به شمار می رود زیرا وقتی به مشتریتان این حساب را می دهید، مشتری نگاه حرفه ای به شما و فعالیتتان دارد. همچنین با داشتن حسابی تجاری می توانید فعالیت شرکت را از فعالیت های شخصی خود تفکیک کنید.

برخورداری از وام و منابع مالی
زمانی که شما قصد اخذ وام را دارید باید مدارکی ارائه کنید که ثابت کند شما یک شرکت به ثبت رسیده هستید زیرا این امر باعث جلب اعتماد بانک و دیگر سرمایه گذاران می شود. همچنین سرمایه گذاری در یک شرکت ثبت شده برای مشتریان بسیار ساده تر است تا اینکه با یک شخص حقیقی وارد معامله شوند. به ثبت رساندن شرکت به دلیل ایجاد دسترسی بیشتر و بهتر به منابع مالی و سرمایه باعث توسعه و پیشرفت بیشتر شرکت می شود و می توانید با استفاده از منابع مالی گوناگون بدهی های مالیتان را می توانید تامین کنید.

ثبت شرکت در باغ ملک

کسب اعتماد
مشتریان، خریداران و کسانی که برای اولین بار با آن ها قصد انجام معامله تجاری را دارید، نیازمند این هستند که قانونی بودن شرکت و فعالیت شما برای آن ها ثابت شود تا به تجارت شما اعتماد کنند. زیرا با به ثبت نرسیدن شرکت فعالیت تجاری شما برای این نوع مشتری ها مورد شک و شبهه قرار می گیرد. ثبت شرکت به نوعی وظیفه شفاف سازی عملکرد و هویت شرکت را بر عهده دارد و فعالیتی که هویت آن آشکار باشد به راحتی باعث جلب اعتماد مشتری می شود.

امکان انجام معاملات سودمند
تخفیف های ویژه ای در معامله با فروشندگان برای شرکت های به ثبت رسیده در نظر گرفته شده است که این تخفیف ها شامل شرکت های ثبت نشده و فعالیت های بی هویت نمی شود. شما با ارائه مدارک فعالیت تجاری خود به فروشندگان می توانید از نرخ های مناسبی تری نسبت به سایر فعالیت های به ثبت نرسیده برخوردار شوید. همچنین یکی از شرایط انجام معامله با دولت، ثبتی بودن شرکت است.

امکان سفر های تجاری به دیگر کشور ها
ثبت شرکت باعث می شود شما به راحتی موفق به اخذ ویزای سایر کشور ها شوید. دلیل آن نیز این است که همه دولت ها از سرمایه گذاران خارجی که قصد شروع فعالیت تجاری در کشورشان را دارند استقبال می کنند چرا که این امر باعث ارز آوری به کشورشان می شود.

قالب های ثبت شرکت در باغ ملک
شرکت سهامی عام
شرکت سهامی خاص
شرکت با مسئولیت محدود
شرکت تضامنی
شرکت نسبی
شرکت مختلط سهامی
شرکت مختلط غیر سهامی
شرکت تعاونی
ثبت شرکت سهامی خاص در باغ ملک
شرکت سهامی خاص، نوعی شرکت بازرگانی است حتی اگر در آن امور بازرگانی انجام نشود. برای تشکیل چنین شرکتی حداقل به 3 نفر نیاز است که دو نفر به عنوان اعضا هیات مدیره و یک نفر نیز به عنوان سهامدار است. همچنین دو نفر دیگر نیز به عنوان بازرس شرکت انتخاب می شوند (انتخاب بازرس در شرکت سهامی خاص الزامی است). تمامی سرمایه به وسیله موسسان شرکت تامین می شود. حداقل سرمایه شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال است که به بخش های کوچکی به نام سهام تقسیم می شود. حداقل 35% از سرمایه اولیه باید به صورت غیر قابل برداشت در حساب شرکت در حال تاسیس سپرده گذاری شود.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص در باغ ملک
ارائه دو نسخه از اساسنامه شرکت سهامی خاص که به وسیله همه سهامداران به امضا رسیده باشد.
ارائه دو نسخه از اظهار نامه که توسط سهامداران، بازرسان و اعضا هیات مدیره و مدیران شرکت امضا شده باشد.
ارائه دو نسخه از صورت جلسه مجمع عمومی موسسین
ارائه دو نسخه از صورت جلسه اعضا هیات مدیره
ارائه کپی شناسنامه و کارت ملی سهامداران، بازرسان، اعضای هیات مدیره شرکت
ارائه گواهی پرداخت حداقل 35% از سرمایه شرکت به حساب شرکت در حال تاسیس
اخذ مجوز در صورتی که موضوع فعالیت شرکت نیاز به مجوز داشته باشد.
ارائه تاییدیه پرداخت هزینه حق الثبت
ارائه گواهی عدم سوء پیشینه سهامداران، اعضا هیات مدیره، مدیران و بازرسان شرکت
اگر سهامدار خارجی در بین سهامداران باشد ارائه پاسپورت الزامی است.
ثبت شرکت با مسئولیت محدود در باغ ملک
شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که برای انجام امور تجاری تشکیل می شود. این شرکت را می توان با حداقل 2 نفر تشکیل داد. حداقل سرمایه اولیه برای تشکیل چنین شرکتی یک میلیون ریال است که این سرمایه به سهام تقسیم نمی شود و به صورت سهم الشرکه باقی می ماند. تمامی شرکا به میزان سرمایه ای که به شرکت آورده اند در برابر تعهدات و قروض شرکت مسئول خواهند بود.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود در باغ ملک
ارائه دو نسخه از شرکت نامه که به وسیله شرکا امضا شده باشد.
ارائه دو نسخه از تقاضا نامه شرکت با مسئولیت محدود
ارائه دو جلد از اساسنامه شرکت
ارائه دو نسخه از صورت جلسه مجمع عمومی موسسان
ارائه دو نسخه از صورت جلسه اعضا هیات مدیره
ارائه کپی شناسنامه و کارت ملی شرکا و اعضا هیات مدیره و مدیران شرکت
ارائه گواهی عدم سوء پیشینه اعضا هیات مدیره و مدیران
ارائه وکالتنامه اگر وکیل امور مربوط به ثبت شرکت را انجام می دهد.
ارائه مجوز در صورت نیاز



:: بازدید از این مطلب : 19
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 13 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


 




ماده واحده – شرکت های خارجی که در کشور محل ثبت خود شرکت قانونی شناخته می شوند، مشروط به عمل متقابل از سوی کشور متبوع می توانند در زمینه هایی که توسط دولت جمهوری اسلامی ایران تعیین می شود در چهارچوب قوانین و مقررات کشور به ثبت شعبه یا نمایندگی خود اقدام نمایند.
تبصره – آئین نامه اجرائی این قانون بنا به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارائی با هماهنگی سایر مراجع ذیربط به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.



:: بازدید از این مطلب : 26
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 8 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

 
قوانین و مقررات ثبت شرکت ها و خدمات

قوانین و مقررات ثبت شرکت
در صورت تمایل، با تماس مجموعه ثبت می توانید با مهمترین مجموعه قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران در حوزه ثبت شرکت، خدمات مالی مالیاتی بیمه ای و بازرگانی آشنایی لازم را پیدا نمائید.

قانون مدنی
قوانین و مقررات تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی
قوانین و مقررات ثبت‌ شرکت‌ ها و مالکیت‌ های‌ صنعتی‌ و معنوی‌ در مناطق‌ آزاد تجاری‌ ـ صنعتی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ مصوب ۱۳۷۴
قانون‌ ممنوعیت‌ به‌ کارگیری‌ اسامی‌، عناوین‌ و اصطلاحات‌ بیگانه‌
آیین نامه اجرایی قانون اجازه ثبت شعبه یا نمایندگی شرکتهای خارجی
قوانین و مقررات اجازه‌ ثبت‌ شعبه یا نمایندگی شرکت های خارجی مصوب ۱۳۷۶/۸/۲۱
نظر به مواد ۵۸۴ و ۵۸۵ قانون تجارت مصوب ۱۳ اردیبهشت ۱۳۱۱ مقررمیدارد
آئین نامه مربوط به روش های نگهداری دفاتر واسناد ومدارک
آئین نامه ” مقررات راجع به پلمب دفاتر تجارتی ” شماره ۶۵۶۶ – ۱۳۱۱/۳/۱۱
آیین‌ نامه‌ دفتر ثبت‌ تجارتی‌ مصوب‌ – فروردین‌ ۱۳۲۵
اصلاحیه طرح اصلاحی آئین‌نامه ثبت شرکتها مصوب۱۳۴۰
نظامنامه‌ راجع‌ به‌ مواد ۱۹۶ و ۱۹۷ و ۱۹۹ قانون‌ تجارت‌
نظامنامه‌ اجرای قانون‌ ثبت‌ شرکتها مصوب‌ خرداد ۱۳۱۰ با اصلاحات‌ بعدی‌
قانون تجارت
قوانین و مقررات اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم توسعه و اجرا سیاست های کلی اصل ۴۴(مربوط به وزارت تعاون )
قوانین استفاده از خدمات ثبت

خدمات ارائه شده در حوزه ثبت شرکت ها نوعا به صورت ارسال کالا نمی باشد. لذا با توجه به نوع خدمات مورد نیاز، می توانید به وبسایت مراجعه، اطلاعات بیشتر را مطالعه نموده و یا طی تماس تلفنی با کارشناسان ثبت، در مورد خدمات مورد نیازتان اطلاعات کسب نمائید. ثبت همواره جشنواره های فروش خدماتی را در بستر اینترنت ارائه می کند. لذا برای استفاده از این خدمات، می توانید پس از کسب مشاوره، بصورت آنلاین درخواست خود را ثبت نمائید تا از پیشنهادهای تخفیفی ثبت نیز بهره مند شوید.

توجه داشته باشید که خدمات ثبت شرکت از جنس تحویل کالا نمی باشد و هزینه هایی بابت امور اداری نظیر ابطال تمبر، خرید اسناد، تحویل مدارک، وکلا و امثال به محض ثبت درخواست و پرداخت مالی شما انجام می گیرد. لذا امکان مرجوعی خدمات بسته به مراحل پیشرفت کارها در شاخه های مختلف، تا حدی متغیر می باشد. به منظور کسب اطلاعات بیشتر در این مورد، حتما با مشاور خود مشورت نمائید و سپس اقدام به ثبت درخواست خود نمائید. چرا که تسویه کامل قبل از شروع به کار (به دلیل پرداخت هزینه های جاری کار شما) الزامی می باشد. رضایت شما مشتریان گرامی، همواره یکی از دغدغه های اصلی و مهم برای ما می باشد.

توجه داشته باشید که نوع ارائه خدمات در حوزه ثبت شرکت ها، بصورت حضوری بوده تا وکلای ما پس از احراز هویت بتوانند سایر امور را انجام دهند. بنابراین تحویل کالا در این مقال موجود نمی باشد. در صورتیکه هویت خدمات درخواستی شما طوری باشد که امکان ارجاع به ادارات در مناطق جغرافیایی سکونت شما میسر باشد، این روش جایگزین نیز می تواند مورد استفاده باشد.

 



:: بازدید از این مطلب : 30
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 7 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


انجام امور ثبتی توسط موسسات ثبت شرکت
هدف از ثبت اینگونه موسسات ثبتی ارائه خدمات بهتر و آسان به مشتریان است. زیرا پس از کسب تجربه های لازم در این زمینه توانستیم نیازها و راه های سهولت انجام امور را بدست آوریم. با توجه به نیازهای روز دنیا و اقتصاد، هر روز به متقاضیان امور ثبتی افزوده می شود و اگر قرار باشد هر کسی خود به تنهایی جهت رفع نیاز و انجام امور ثبتی خود به ادارات ذی صلاح مراجعه کند، هر روز تعداد انبوهی از مردم باید به این سازمانها هجوم آورند و متاسفانه این سازمانها قادر به افزایش نیروی منابع انسانی خود نسبت به تعداد افراد نمی باشند در نتیجه هر متقاضی زمان زیادی را باید صرف ماندن در نوبت و رسیدگی به امور خود سپری کند و پس از رسیدن به نوبت خود متوجه نقص در مدارک می شود و باید برای رفع نقص پرونده خود مجددا اقدام کند.


یکی دیگر از نکاتی که لازم به ذکر است اطلاع رسانی موسسات ثبتی بر اساس نوع نیاز مشتریان است. امور ثبتی یک شرکت فقط تا مرحله گرفتن شماره ثبت نمی باشد و پس از این مرحله برای بقاء شرکت و عدم وقوع مشکلات، لازم است در وقت های مقرر بتوان بالاترین اطلاعات را در اختیار مشتریان قرار داد. مانند: هر سال تمدید اعضاء، گرفتن پلمپ دفاتر، تسلیم اظهارنامه مالیاتی در موعد مقرر و ….. با توجه به، بروز رسانی اطلاعات ادارات مربوطه مهم ترین اخبار ابتدا به موسسات ثبتی ابلاغ می شود و این اخبار قابل دسترسی برای عموم مردم نمی باشد و عدم آگاهی مشتریان می تواند زمان و هزینه زیادی را به همراه داشته باشد.
نکته دیگری که بسیار حائز اهمیت می باشد بایگانی مدارک مشتریان از قبیل کلیه مدارک ثبتی و هویتی در این موسسات است و در صورتی که مشتری به هر دلیلی دسترسی به مدارک مربوطه نداشته باشد با اطمینان خاطر مسئله را با مشاور خود در میان گذاشته و یک نسخه از آن را به راحتی می تواند دریافت کند.
البته موسسات هم وظیفه قابل توجهی نسبت به مدارک داشته اند و امین بودن موسسات بسیار حائز اهمیت می باشد. برای مثال شخصی می خواهد اختراع خود را ثبت کند، باید این اطمینان را داشته باشد که سوء استفاده ای از اختراع او نمی شود. زیرا با رشد قارچ گونه شرکتهای ثبتی و عدم آشنایی به اجرای قوانین و منحل شدن در زمان کوتاه حس اعتماد در مشتریان کمتر شده، پس موسسه ای قابل اعتماد خواهد بود که در چهار فصل سال با سوابق درخشان در عرصه حضور داشته باشد.
یکی دیگر از فواید مراجعه مشتریان به موسسات ثبتی عدم مراجعه جمعی اعضاء هیئت مدیره به اداره ثبت می باشد که اینگونه موسسات وکیل کلیه اعضاء شده و بعد از توافق نظر کلیه افراد، نتیجه قطعی را اجرا می کند. این موسسات برای کمک به مشتریان، کارشناسان مجرب و با سابقه خود را به محل شرکت مربوطه به طور رایگان اعزام می کند.
با توجه به مسائلی که ذکر شد مشتریان عزیز می توانند برای جلوگیری از هرگونه مشکلات در امور ثبتی خود و تکیه به موسسات حقوقی تنها با در دست داشتن مدارک لازم به این موسسات مراجعه نمایند و کلیه امور ثبتی خود را با خاطری آسوده و با کمترین زمان انجام دهند.



:: بازدید از این مطلب : 30
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 7 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


نکات مهم مجوزهای ثبت که باید بدانید
بسیاری از فعالیت های تجاری و غیر تجاری برای انجام شدن نیاز به دریافت مجوز دارند و نکته قابل ذکر این است که مجوزهای مرتبط با هر فعالیتی باید از سازمان مربوطه دریافت شود و بسیاری از اشخاص اطلاعات کافی در این زمینه ندارند و نمی دانند زمان ثبت شرکت مجوز مرتبط با خدمات خود را باید چه زمانی درخواست کنند؟ بنابراین در این مقاله چند نکته در ارتباط با مجوز های ثبت مانند جواز تاسیس، جواز کسب و پروانه بهره برداری بیان می کنیم.

نکات مهم مجوزهای ثبت
دسته بندی های شرکت
شرکت ها برای انجام اهداف از پیش تعیین شده و انواع فعالیت های تجاری و غیر تجاری تشکیل می شوند. طبق موضوع هر شرکت می توان آن را به سه دسته مختلف طبقه بندی کرد:
•موضوع عایی که نیازی به اخذ مجوز ندارند.
•فعالیت های دولتی، حاکمیتی و ممنوعه
•موضوعاتی که برای کسب و کار باید ابتدا مجوز مرتبط را از سازمان ذیربط دریافت کنند.
تعریف واحد صنفی
واحد های صنفی در بخش های مختلفی با توجه به نوع کارکردشان قرار دارد و هر شخص حقیقی و حقوقی در یکی از این شاخه ها فعالیت و کسب و کار خود را راه اندازی می کند.
•تولیدی
•تبدیل
•خرید
•فروش
•توزیع
•خدمات
فعالیت هایی که نیاز به اخذ مجوز دارند و بدون دریافت آن نمی توان فعالیت تجاری و یا غیرتجاری را راه اندازی کرد عبارتند از:
۱٫موضوع فعالیت بورسی و نهادهای مالی جدید
۲٫موضوع فعالیت زیر مجموعه ی خصوصی سازی
۳٫موضوع فعالیت مربوط به امور بیمه ای
۴٫موضوعات مرتبط با شرکت های تعاونی
۵٫موضوعات فعالیت مربوط به امور فرهنگی و هنری و خبری و تبلیغاتی
۶٫موضوعات فعالیت مربوط به امور پولی و بانکی
۷٫موضوع فعالیت مربوط به امور قرآنی و مذهبی و حج و زیارت
۸٫موضوعات فعالیت علمی،آموزشی وپژوهشی
۹٫موضوعات فعالیت مربوط به سازمان بهزیستی
۱۰٫موضوعات فعالیت مرتبط با جامعه ی حسابداران رسمی
۱۱٫موضوعات فعالیت نظامی و نیروهای مسلح
۱۲٫موضوع فعالیت مربوط به فعالیت ترجمه ی رسمی
۱۳٫موضوع فعالیت مربوط به حوزه ی نفت و گاز
۱۴٫موضوع فعالیت مرتبط با اتاق بازرگانی
۱۵٫موضوعات فعالیت مرتبط با وزارت کشور و نیروی انتظامی و شورای شهر
۱۶٫موضوعات فعالیت مربوط به سازمان میراث فرهنگی و گردشگری
۱۷٫موضوعات فعالیت مربوط به حمل و نقل کالا و مسافر
جواز تاسیس
جواز تاسیس از مدارکی است که بسیاری از صاحبان کسب و کارهای کوچک و بزرگ باید قبل از انجام هر کاری ابتدا آن را تقاضا و دریافت کرده باشند؛ در واقع مهمترین و پرمتقاضی ترین مجوز کسب و کار تولیدی جواز تاسیس است.
جواز تاسیس نقش مهم و پر رنگی را در اشتغال و تولیدات داخلی ایفا می کند.
جواز کسب
جواز کسب مدرکی است که برای فعالیت های صنفی صادر می شود و بدون داشتن جواز کسب فعالیت شرکت غیر قانونی خواهد بود. با توجه به اینکه بسیاری از جمعیت ایران را جوانان تشکیل می دهند و نرخ اشتغال بیکاری در کشور به صورت تصاعدی رو به افزایش است. دانشجویان و جوانان بعد از فارغ التحصیلی شروع به راه اندازی یک کسب و کار هر چند کوچک می کنند که لازمه آن دریافت پروانه کسب می باشد.
این جواز برای اشتغال های کوچک و آزاد یا شرکت های تجاری که در زمینه های ذکر شده فعالیت می کنند لازم و اجباری تعریف شده است و قبل از هر اقدامی باید از سازمان دریافت شود.
برای دریافت جواز تاسیس باید ابتدا به صورت کتبی درخواست صدور جواز و یا پروانه کسب ارائه دهید توسط سیستم درخواست ثبت شده و از طریق کارشناسی و کمیسیون های بازرسی اتحادیه مورد بررسی قرار می گیرد. چنانچه رئیس اتحادیه حضور نداشته باشد نائب رئیس اتحادیه وظایف وی را بر عهده دارد. بعد از تائید درخواست نهایتا جواز کسب (پروانه کسب ) صادر و به متقاضی تحویل داده می شود.
شرایط دریافت جواز کسب
برای دریافت پروانه کسب باید شرایط زیر را طبق قوانین رعایت نمایید.
۱٫حداقل سن خانم ها برای دریافت پروانه کسب ۱۸ سال تمام در نظر گرفته شده است.
۲٫متقاضی باید دارای تابعیت ایرانی باشد.
۳٫چنانچه شخص تابعیت غیرایرانی و از اتباع خارجی باشد باید از وزارت امور اجتماعی پروانه کار و از وزارت کشور پروانه اقامت دریافت کند.
۴٫ارائه سند مالکیت از محل شرکت و اجاره نامه رسمی و عادی الزامی است.
۵٫داشتن گواهی پایان خدمت برای متقاضیان آقا الزامی است.
مدارک مورد نیاز برای اخذ جواز کسب
۱-ارائه ۱۲ قطعه عکس پرسنلی جدید
۲-ارائه دو برگ کپی شناسنامه عکس دار
نکته در صورت درخواست اتباع خارجی برای دریافت پروانه کسب باید از گذر نامه خود ۲ نسخه کپی معتبر ارائه کنند.
۳-ارائه گواهی عدم سوء پیشینه معتبر که به تازگی دریافت شده باشد یعنی گواهی که برای یکسال قبل باشد را نمی توان ارائه داد و باید مجددا نسبت به دریافت آن اقدام کرد.
۴-ارائه آخرین مدرک تحصیلی یا حداقل گواهی پایان تحصیلات ابتدائی یا سواد خواندن و نوشتن
۵-ارائه پایان کار تجاری اداری و یا کارگاهی محل واحد صنفی. یا ارائه گواهی شهرداری مبنی بر بلامانع بودن صدور پروانه کسب
۶-موافقت اداره نظارت بر اماکن عمومی نیروی انتظامی



:: بازدید از این مطلب : 48
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 7 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


لیست طبقات علامت تجاری
ثبت شركت
تماس با کارشناس ثبت
مشاوره یا ثبت درخواست آنلاین
طبقه ١ – مواد شیمیائی مورد استفاده در صنایع علوم عكاسی و همچنین كشاورزی، باغبانی و جنگلبانی. رزینهای مصنوعی پردازش نشده. پلاستیكهای پردازش نشده.كودهای گیاهی. تركیبات اطفاء حریق. مواد آبكاری و جوشكاری فلزات. مواد شیمیائی برای نگهداری مواد غذائی. مواد دباغی. چسبهای صنعتی .

طبقه ٢- رنگ. روغن جلا. لاك. مواد ضد زنگ زدگی و جلوگیری كننده از فاسد شدن چوب. مواد رنگی. مواد تثبیت. رنگ رزین یا صمغهای خام طبیعی. فلزات به صورت پودر یا ورق برای نقاشان ساختمان، چاپگرها و هنرمندان.
طبقه ٣- تركیبات سفید كننده و سایر مواد مخصوص شستشوی لباس. مواد مخصوص تمیزكردن، براق كردن، لكه گیری و سائیدن. صابون. عطریات. روغن های اسانس. مواد آرایشی. لوسیونهای مو. گرد و خمیردندان .
طبقه٤- روغنها و گریسهای صنعتی. روان كننده ها. تركیبات گردگیری. مرطوب كردن و جذب رطوبت انواع سوخت ( شامل سوخت موتور) و مواد روشنائی انواع شمع و فتیله چراغ.
طبقه ٥- مواد داروئی و بیطاری. مواد بهداشتی برای مصارف پزشكی. مواد رژیمی برای مصارف پزشكی. غذای كودكان. انواع گچ شكسته بندی. لوازم زخم بندی. مواد پركردن دندان. موم دندان سازی. ضدعفونی كننده ها. مواد نابودكننده حشرات موذی. قارچ كش. مواد دفع نباتات هرز .
طبقه ٦- فلزات عادی و آلیاژهای آنها. مواد ساختمانی و فلزی. ساختمانهای فلزی قابل حمل. مواد فلزی. خطوط مجراهای فلزی.گاو صندوق. اجناس ساخته شده از فلزات عادی كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند. سنگهای معدنی. فلزات .
طبقه ٧- انواع ماشین و ماشینهای افزار. انواع موتور (به استثنای موتور وسائط نقلیه زمینی). قفل و بست و حلقه های اتصال. قطعات ماشینها و قطعات انتقال قوه ( به غیر از اتصالات و اجزای انتقال قوه وسائط نقلیه زمینی). لوازم و ابزاركشاورزی ( به استثنای ابزارهای دستی). ماشین جوجه كشی .
طبقه ٨- انواع ابزار ولوازم دستی ( كه با دست كارمی كنند). سرویس كارد و قاشق و چنگال. سلاح كمری. تیغ.
طبقه ٩- اسباب و آلات علمی، دریانوردی، مساحی، عكاسی، سینمایی، بصری، وزن كردن، اندازه گیری، علامت دادن، كنترل و مراقبت (نظارت)، نجات و آموزش. اسباب و لوازم هدایت، قطع و وصل و تبدیل. ذخیره سازی، تنظیم یا كنترل جریان برق. آلات واسباب ضبط. ماشینهای فروش خودكار و مكانیسم دستگاههایی كه با سكه كار می كنند. صندوق های ثبت مبلغ دریافتی ماشینهای حساب. تجهیزات داده پردازی و رایانه ای دستگاه آتش نشانی .
طبقه ١٠- آلات وابزار جراحی، پزشكی، دندانسازی و بیطاری. اندام های مصنوعی دندان و چشم مصنوعی. اقلام ارتوپدی. مواد بخیه زنی .
طبقه ١١- دستگاههای روشنائی، حرارتی، مولد بخار، طبخ، خنك كردن، تهویه، تامین آب بهداشتی
طبقه ١٢- وسایط نقلیه. دستگاههای حمل و نقل زمینی، دریائی و هوائی .
طبقه ١٣- اسلحه گرم مهمات و انواع پرتابه ( از قبیل موشك خمپاره و غیره). مواد منفجره . مواد و وسایل آتش بازی
طبقه ١٤- فلزات گرانبها وآلیاژهای آنها و كالاهائی كه با فلزات گرانبها ساخته شده یا با آنها روكش شده اند و درسایر طبقات ذكر نشده اند. جواهرات. سنگهای گرانبها. اسباب و لوازم ساعت سازی و زمان سنجی .
طبقه ١٥- آلات موسیقی .
طبقه ١٦- كاغذ مقوا و كالاهای ساخته شده از آنها كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند. مطاب چاپ نشده. مواد صحافی. عكس. نوشت افزار. چسب برای مصارف تحریری یا خانگی. لوازم نقاشی. قلم موی نقاشی. ماشین تحریر و لوازم . ملزومات دفتری ( به استثنای مبلمان). مواد آموزشی و تدریس ( به استثنای دستگاهها). مواد پلاستیكی برای بسته بندی ( كه در سایرطبقات ذكر نشده اند). حروف و كلیشه چاپ.
طبقه ١٧- لاستیك. كائوچو. صمغ. آزبست ( پنبه نسوز). میكا ( سنگ طلق) و كالاهای ساخته شده از این مواد كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند. پلاستیك دارای شكل و قالب خاص برای استفاده در تولید سایر كالاها. مواد بسته بندی، درپوش گذاری، انسداد و عایق بندی لوله های قابل ارتجاع غیر فلزی .
طبقه ١٨- چرم و چرم مصنوعی و كالاهای ساخته شده از آنها كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند. پوست حیوانات. چمدان. كیسه و كیف های مسافرتی. چتر. چترآفتابگیر و عصا. شلاق یراق و زین و برگ.
طبقه ١٩- مواد و مصالح ساختمانی ( غیر فلزی). لوله های غیر فلزی سخت و غیر قابل انعطاف برای استفاده درساختمان. آسفالت، قیر و قطران. ساختمانهای متحرك غیر فلزی. بناهای یادبود غیر فلزی .
طبقه ٢٠- مبلمان و اثاثیه. آئینه. قاب عكس. كالاهای ساخته شده از چوب، چوب پنبه، نی،حصیر، شاخ، استخوان، عاج، استخوان آرواره نهنگ، صدف كهربا، صدف مروارید، كف دریا و بدل كلی این مواد یا ساخته شده از پلاستیك ( كه در سایر طبقات ذكر نشده اند) .
طبقه ٢١- ظروف خانگی یا لوازم آشپزخانه ( كه از فلزات قیمتی ساخت یا روكش نشده اند). شانه و ابر و اسفنج. انواع برس و قلم مو ( به استثنای قلم موهای نقاشی ). مواد ساخت برس. لوازم نظافت و تمیزكاری. سیم ظرفشویی. شیشه كارشده یا نیمه كارشده ( به استثنای شیشه مورد استفاده در ساختمانها). شیشه آلات. اشیای ساخته شده از چینی و سفال كه در طبقات ذكر نشده اند.
طبقه ٢٢- طناب. ریسمان. تور. چادر. سایبان. برزن ( تارپولین ). بادبان وشراع. ریسه و گونی كه در طبقات دیگر ذكر نشده است. مواد لائی و لایه گذاری و پوشال ( به استثنای لاستیك و پلاستیك ). مواد خام لیفی برای نساجی.
طبقه ٢٣- انواع نخ و رشته برای مصارف پارچه بافی و نساجی .
طبقه ٢٤- محصولات نساجی و پارچه ای كه درطبقات دیگر ذكر نشده اند. انواع روتختی و رومیزی .
طبقه ٢٥- انواع لباس و پوشاك.پاپوش و پوشش سر.
طبقه ٢٦- انواع توری و قلاب دوزی. روبان بند (نوار). حاشیه وقیطان. دکمه قزن قفلی. سنجاق و سوزن ته گرد. گلهای مصنوعی .
طبقه ٢٧- انواع فرش.قالیچه. حصیر و زیرانداز. لینویوم و سایر كف پوشها. آویزهای دیواری ( غیر پارچه ای ).
طبقه ٢٨- انواع بازی و اسباب بازی. لوازم ورزشی و ژیمناستیك كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند. تزئینات درخت كریسمس.
طبقه ٢٩- گوشت. گوشت ماهی. گوشت طیور وشكار. عصاره گوشت. سبزیجات ومیوه جات به صورت كنسرو، خشك شده و پخته شده. انواع ژله، مربا وكمپوت. تخم مرغ. شیر و محصولات لبنی. روغنها و چربیهای خوراكی .
طبقه ٣٠ – قهوه.چای.كاكائو. شكر. برنج. نشاسته. نشاسته كاساریا مانیوك ( تاپیوكا). نشاسته نخل خرما ( ساگو). بدل قهوه. آرد و فراورده های تهیه شده از غلات نان. نان شیرینی. شیرینی جات.شیرینی یخی. عسل ملاس یا شیره قند. مایه خمیر. گرد مخصوص شیرینی پزی یا پخت نان. نمك خردل. سركه. انواع سس (چاشنی ) ادویه جات. یخ .
طبقه ٣١- محصولات كشاورزی. باغداری و جنگلبانی و دانه هایی كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند. حیوانات زنده. میوه و سبزیجات تازه. بذر گیاهان و گلهای طبیعی. غذای حیوانات. مالت ( جو سبز خشك شده ) .
طبقه٣٢- ماء الشعیر. آبهای معدنی و گازدار و سایر نوشیدنیهای غیر الكلی. آب میوه وشربتهای میوه ای. شربت و تركیبات مخصوص ساخت نوشابه.
طبقه ٣٣-محصولاتی دیگر …. .
طبقه ٣٤- تنباكو. لوازم تدخین. كبریت .
طبقه ٣٥- تبلیغات. مدیریت تجاری. امور اداری. تجارت. كارهای دفتری و اداری .
طبقه ٣٦- بیمه. امور مالی. امور پولی. امور مربوط به معاملات املاك و مستغلات .
طبقه ٣٧- ساختمان سازی. تعمیر و بازسازی. خدمات نصب
طبقه ٣٨- مخابرات از راه دور.
طبقه٣٩- حمل و نقل، بسته بندی و نگهداری كالاها. تهیه مقدمات و ترتیب دادن مسافرتها .
طبقه ٤٠- بهسازی و عمل آوری مواد.
طبقه ٤١- آموزش و پرورش. دوره های كارآموزی و تعلیمی. تفریح و سرگرمی. فعالیت های ورزشی و فرهنگی .
طبقه ٤٢- خدمات عملی و فن آوری و تحقیق و پژوهش و طراحی در این زمینه. خدمات تجزیه و تحلیل و تحقیقات صنعتی. طراحی و توسعه نرم افزار و سخت افزار رایانه ای. خدمات حقوقی .
طبقه ٤٣- خدمات عرضه اغذیه و نوشابه. تامین مسكن و محل اقامت موقت.
طبقه ٤٤- خدمات پزشكی. خدمات بیطاری. مراقبت های بهداشتی و زیبائی برای انسانها یا حیوانات. خدمات كشاورزی، باغداری و جنگلداری .
طبقه ٤٥- خدمات شخصی یا اجتماعی كه توسط دیگران برای رفع نیازهای افراد ارائه می شوند. خدمات امنیتی برای محافظت از افراد، اموال و دارائیها .



:: بازدید از این مطلب : 45
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 7 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

ثبت شرکت
ثبت شرکت
استعلام برند
استعلام برند
تنظیم صورتجلسه
تنظیم صورتجلسه
تغییرات شرکت
تغییرات شرکت
تنظیم صورتجلسه

- یکی از مهمترین چالشهای شرکتها و موسسات در ایران ، تنظیم صورتجلسات صحیح و منطبق با قوانین تجارت می باشد . از همه مهمتر هماهنگ بودن این صورتجلسات با آخرین بخشنامه هاست . برای تنظیم صورتجلسه در این سامانه اصلا نیازی به داشتن اطلاعات حقوقی ندارید . لازمه اش فقط و فقط پر کردن جاهای خالی با اطلاعات صحیحه. به همین راحتی

- ثبت آگهی صورتجلسات در اداره ثبت شرکتها دارای گردش اداری بسیار منظم و دقیق است ، کوچکترین مغایرت و کمبود در آن موجب عودت یا ابلاغ نقص میشود(هدر رفتن زمان و هزینه)، این سامانه به شما کمک میکند تا صورتجلسه خود را بدون هیچ خطای انسانی تنظیم نمایید .

- سامانه ای که پیش روی شماست نتیجه تلاش گروهی متشکل از وکلا، اساتید قانون تجارت و متخصصان برنامه نویسی می باشد.

- این سامانه منطبق بر قوانین جمهوری اسلامی ایران ،قانون تجارت و آخرین بخشنامه ها ی اداره کل ثبت شرکتهای کشور تولید و اجرا شده است .
ثبت شرکت مسئولیت محدود

شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هریک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است . در اسم شرکت باید عبارت (با مسئولیت محدود) قید شود و همچنین اسم شرکت نباید متضمن نام هیچ یک از شرکاء باشد و الا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده و در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن را در شرکت تضامنی خواهد داشت



:: بازدید از این مطلب : 25
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 6 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


راهنمای بیمه و روابط کار شامل موارد زیر می شود که در ادامه به بررسی هریک می پردازیم

تعاریف / کلیات بیمه
1 – بیمه :
عقدی است که بموجب آن یک طرف تعهد می کند در ازاء دریافت وجه یا وجوهی از طرف دیگر، در صورت وقوع یا بروز حادثه ، خسارت وارده براو را جبران نموده یا وجه معینی بپردازد .

2 -بیمه گر :
به سازمانها و موسساتی که امر بیمه نمودن را بعهده دارند اطلاق میشود. در اینجا سازمان بیمه خدمات درمانی بیمه گر تلقی می گردد.

3 – بیمه گزار :
به اشخـاص ، سازمانها و موسساتی اطلاق می گردد که نسبت به بیمه نمودن خود ، اعضای تحت پوشش یا کارکنان اقدام می نمایند .

4 – بیمه نامه :
سندی است که در آن مشخصات بیمه گر، بیمه گزار و بیمه شده حدود وظائف و اختیارات آنها ، میزان حق بیمه در چارچوب شرایط عمومی و شرایط خاص مشخص می شود و دو طرف قرارداد آن را امضاء می کنند. این قرارداد در دونسخه تنظیم گردیده که پس از امضاء نهایی توسط طرفین ، یک نسخه آن به بیمه شده و نسخه دیگر در اختیار بیمه گر قرار می گیرد. (یک نسخه از بیمه نامه می باید در اختیار بیمه شده قرار گیرد).

5 -حق سرانه :
مبلغی است که بر مبنای خدمات مورد تعهد به مشمولین بیمه خدمات درمانی، برای

هر فرد در یکماه تعیین می گردد .

6 -فرانشیز :
قسمتی از هزینه درمان است که بر مبنای تعرفه مصوب، بیمه شده باید درزمان دریافت خدمات پرداخت نماید .

7 -سهم سازمان (در هزینه های درمانی) :
قسمتی از هزینه های درمان بیمه شده است که بر طبق قانون بیمه همگانی و برابر تعرفه مصوب در تعهد سازمان بیمه گر قرار می گیرد.

8 -خانواده :
به گروهی از افراد (حداقل دو نفر) گفته می شود که بین آنها روابط (زن و شوهری) یا (پدر، مادر، فرزندی) وجود دارد.

 

راهنمای بیمه و روابط کار

 

 

سازمانها
سازمانهای دولتی مشمول دریافت سهم دولت یارانه :
شامل دستگاههایی می باشد که هزینه های جاری آنان از طریق بودجه عمومی دولت تامین میگردد و در قالب بودجه مصوب سالانه اعتبار خود را از سازمان مدیریت و برنامه ریزی دریافت و کسورات بازنشستگی کارکنان را به صندوق بازنشستگی کشوری پرداخت می نمایند .

سازمانهای خود کفا :
کلیه سازمانهائی که حق سرانه سهم دولت و بیمه شده را راساً پرداخت می نمایند خودکفا محسوب می گردند. ملاک تعیین خودکفا بودن اعلام سازمان مدیریت و برنامه ریزی می باشد.

سازمانهای مشمول پرداخت 9/2 از حق سرانه :
باستناد ماده 7 قانون بیمه همگانی سازمانهای دولتی مشمول قانون بیمه همگانی خدمات درمانی که با کسب مجوز از سازمان بیمه خدمات درمانی یا سازمان تامین اجتماعی زیر پوشش بیمه ای سایر سازمانهای بیمه گر قرار گیرند و یا راساً ارائه خدمت نمایند ، موظف به پرداخت 9/2 سرانه تعیین شده به سازمان بیمه خدمات درمانی یا سازمان تامین اجتماعی خواهند بود.

 

 

دفترچه بیمه درمانی
صدور اولیه :
به اولین جلد دفترچه درمانی که برای متقاضیان و افراد تحت تکفل و یا هر یک از عائله جدید آنان پس از تنظیم بیمه نامه صادر شود، صدور اولیه اطلاق می گردد.

تعویض :
به صدور مجدد دفترچه بیمه درمانی دارای اعتبار، با کد قبلی، تعویض اطلاق می گردد.

تمدید :
به استمرار بخشیدن اعتبار دفترچه بیمه درمانی، براساس ضوابط و مقررات، اطلاق می گردد.

المثنی :
به صدور مجدد دفترچه بیمه درمانی که به علل مختلف مفقود گردیده با کد قبلی و ذکر کلمه المثنی اطلاق می گردد .

ابطال :
به فرآیندی که بنا به علل موجه منجربه خروج بیمه شده از شمول بیمه گردد اطلاق می شود.

تاریخ اعتبار :
به تاریخ پایان مدت زمان قابل استفاده بودن دفترچه بیمه درمانی، اطلاق می گردد.

بیمه شده اصلی(سرپرست) :
فردی است که راساً مشمول مقررات بیمه خدمات درمانی موضوع قانون بیمه همگانی خدمات درمانی باشد و پس از پرداخت حق السهم ، مشمول استفاده از مزایای خدمات درمانی قرار می گیرد.

بیمه شده تبعی : خانواده ، شخص یا اشخاصی هستند که به تبع سرپرست و یا کفالت بیمه شده اصلی ، از مزایای بیمه درمان برخوردار می گردند .

بیمـــه شده تبعی 1 :
به افرادی که در هر خانوار براساس ضوابط، مشمول دریافت سهم دولت ازحق سرانه می شوند، ‌اطلاق می گردد.

بیمه شده تبعی 2 :
به افرادی که با پرداخت حق سرانه کامل از طرف بیمه شده اصلی تحت پوشش قرار می گیرند، اطلاق می گردد.

بیمه شده تبعی 3 :
به کلیه افراد معرفی شده از جانب بیمه شده اصلی (براساس دستورالعمل اجرایی)که مشمول پرداخت 9/2 حق سرانه، مازاد بر حق سرانه کامل می باشند، اطلاق گردد.

 

 

تعاریف در روابط کار
کارکنان دولت :
به کلیه افراد مشمول قانون استخدام کشوری، که بیمه گزار آنها دولت بوده و در حکم کارگزینی دارای شماره مستخدم می باشند، اطلاق می گردد.

بازنشسته رسمی :
به کارکنان مشمول استخدام کشوری، که براساس احکام صادره، بازنشسته می شوند، اطلاق می گردد. حق بیمه این گروه نیز همانند کارکنان شاغل رسمی کسر و به حساب سازمان بیمه خدمات درمانی واریز میگردد. افراد تحت تکفل بازنشستگان، که مشمول دریافت سهم دولت از حق بیمه سرانه هستند، همانند کارکنان دولت شاغل براساس ماده یک قانون جمعیت و تنظیم خانواده تعیین می گردد.

مستمری بگیر :
آندسته از کارکنان دولت که قبل از بازنشستگی، به دلایل پزشکی از کار افتاده شوند، مستمری بگیر تلقی می گردند. این گروه بهمراه افراد تحت تکفل آنان نیز همانند کارکنان شاغل دولت، مشمول دریافت سهم دولت از حق بیمه سرانه خواهند بود .

وظیفه بگیر :
آن عده از افراد که پس از فوت بیمه شده اصلی براساس حکم صادره از طرف بیمه گزار حقوق وظیفه دریافت می نمایند وظیفه بگیر تلقی می شوند و مشمول دریافت سهم دولت از حق بیمه سرانه خواهند گردید.

مامور به خدمت :
به کارمندانی که محل خدمت آنان براساس ضوابط بطور موقت از موسسه ای به موسسه دیگر تغییر می یابد و حقوق خود را از موسسه مبـــدا دریافت می دارند، اطلاق می گردد . کسر حق بیمه سرانه آنان از طریق اداره مبدا و صدور و تعویض دفاتر بیمه، تنها در اداره بیمه گری و درآمد مبدا امکان پذیر است .

انتقال :
به جابجائی کارمندان، از استانی به استان و یا شهری به شهر دیگر و یا از سازمانی به سازمان دیگر، اطلاق می گردد. این گروه چنانچه حقوق و فوق العاده شغلشان را در موسسه مقصد دریافت دارند، می باید از طریق فرم اظهار نامه و لیست تغییرات، از آمار موسسه مبدا کسر، و به آمار موسسه مقصد، افزوده گردند .

 

کد بیمه درمانی / کد موسسه بیمه گزار
کد بیمه درمانی :
کد بیمه درمانی شامل سه قسمت است. قسمت اول سه رقمی و مربوط به کد سرور استان می باشد. قسمت دوم مربوطه به شماره سری دفترچه می باشد که بطور اتوماتیک و متوالی توسط سیستم از صفر شروع شده و ادامه می یابد. قسمت سوم مربوط به کد صف خانوار می باشد.

1

0

2

1

3

6

7

3 – 4

قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

کد موسسه بیمه گزار :
شامل دو بخش می باشد بخش اول چهار رقم می باشد که دو رقم آن مربوط به استان و دو رقم دیگر مربوط به شماره شهرستان می باشد. بخش دوم شش رقم می باشد که بصورت سه قسمت دو رقم طراحی شده است.
قسمت اول : دو رقم شماره وزارتخانه، سازمانها و نهادهای مستقل (که تحت پوشش وزارتخانه ها نیستند) می باشد.
قسمت دوم : دو رقم شماره سازمانها، نهادها یا ادارات وابسته می باشد که بصورت مستقیم تحت پوشش وزارتخانه یا سازمان مستقل هستند.
قسمت سوم : دو رقم مربوط به ادارات کل، ادارات، مناطق، حوزه ها و شرکتها می باشد که در سطح مراکز استانها یا شهرستان بوده و زیرمجموعه قسمت دوم می باشند.


مثال: آموزش پرورش منطقه شمال شهرستان رفسنجان :

1

5

0

0

0

4

قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

 



:: بازدید از این مطلب : 27
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 6 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali



۱۰- تذکرات لازم راجع به اجرای حکم تبصره 1 ماده 80 مرتبط با ماده 187:

الف) ادارات امور مالیاتی موظفند در موارد تقاضای صدور گواهی انجام معامله سریعاً نسبت به موضوع اقدام و از اعمال زائد و سختگیریهای بی مورد و اجبار به مودیان برای ارائه مدارک غیر ضروری جداً خودداری نمایند. در مورد املاکی که وضعیت آن به لحاظ اقدامات قبلی و یا سوابق و اطلاعیه‌های مضبوط در پرونده روشن است، به خصوص در مورد املاک مسکونی که خود مالک در آن سکونت دارد، نبایستی به عذر بازدید مجدد و تحقیقات محلی صدور گواهی را به تعویق اندازند. بلکه اگر معضل خاصی در میان نباشد، باید ظرف 72-48 ساعت از تاریخ وصول استعلام گواهینامه صادر و موضوع فیصله یابد. در مواردیکه عرصه و اعیان ملک در سند رسمی و یا مدارک معتبری مانند گواهی پایان کار شهرداری مربوط قید شده باشد، ضرورتی برای مساحی و اندازه گیری نخواهد بود، چنانچه به لحاظ تشکیل واحدهای خاص مالیاتی (بر حسب منابع)، منابع مختلف مربوط به ملک مانند مشاغل و حق واگذاری محل به واحد یا واحدهای دیگری محول شده باشد، واحد محل وقوع ملک ملزم است در اولین روز مراجعه مودی مراتب را از واحدهای دیگر استعلام و واحدهای اخیر نیز مکلفند صدور پاسخ استعلام را در اولویت قرار داده پس از بررسی و وصول مطالبات احتمالی فوراً نتیجه را به واحد نخست اعلام دارند.

ب) در موارد مقتضی ارسال مستقیم گواهی انجام معامله به دفتر اسناد رسمی بلااشکال است وگرنه بایستی به مودی (انتقال دهنده ملک یا حقوق مربوط آن) و یا وکیل و یا نماینده قانونی اول تحویل داده شود و یا حسب نظر و اعلام مراجع قضائی به شخص معرفی شده از طرف آن مراجع تحویل داده شود، ضمناً در خصوص تعلق ملک به دو نفر یا بیشتر، تحویل به احد از شرکاء و درمورد اشخاص حقوقی تحویل به مدیر مسئول و یا شخص معرفی شده از طرف مسئولین صلاحیت دار شخص حقوقی بلامانع است.

ج) توجه داشته باشند که حسب مقررات ماده 187 وصول بدهیهای مالیاتی مودی مربوط به مورد معامله برای صدور گواهی جهت معامله همان مورد کافی خواهد بود و در این صورت نبایستی صدور گواهی در گرو تسویه سایر بدهی های مودی باشد، همچنین اگر راجع به مورد معامله، سایر اشخاص بدهکار باشند، واحدهای مالیاتی مجاز نیستند صدور گواهی را موکول به تسویه حساب دیگران بنمایند، فی المثل چنانچه حق واگذاری یک باب مغازه چند بار به صورت عادی منتقل شده و اکنون موجر قصد تنظیم سند رسمی معامله با آخرین خریدار را دارد، نمی-توان پرداخت مالیات حق واگذاری متعلق به خریداران و فروشندگان قبلی را که داخل در معامله اخیر نیستند، به عهده متعاملین فعلی قرار داد، مگر آنکه به طور مستند تعهد پرداخت مالیات‌ها را نموده باشند.

هـ) در مورد صدور وقفنامه، استعلام دفاتر اسناد رسمی و صدور گواهی وفق ماده 187 به لحاظ ضرورت اخذ بدهیهای احتمالی گذشته مربوط به ملک مورد وقف لازم است، اما تنظیم سند وقف اعم از آنکه موضوع وقف عام یا خاص باشد، به هیچ وجه مشمول پرداخت مالیات نمی‌باشد.

و) صدور گواهی انجام معامله در خصوص تمامی املاک اعم از آنکه متعلق به اشخاص حقیقی یا حقوقی عمومی دولتی و غیر دولتی و یا وقفی و غیر آن باشد ضروری است. منتهی در صورتی که به سبب این تعلقات معافیت مالیاتی مطرح باشد، گواهی مذکور طبعاً بدون اخذ مالیات صادر خواهد شد. در مورد ادارات امور مالیاتی صلاحیت دار برای صدور گواهی انجام معامله املاک متعلق به بانکها و سایر اشخاص حقوقی اعم از شرکتها و موسسات و نهادهای عمومی یا خصوصی متذکر می‌گردد که اگر ملک مورد بحث در شهر یا بخش یا روستای اقامتگاه قانونی شخص حقوقی واقع شده و در آن شهر یا بخش یا روستا واحد مالیاتی خاص اشخاص حقوقی وجود داشته باشد، واحد مالیاتی مذکور با رعایت مقررات مربوط صالح برای صدور گواهی انجام معامله خواهد بود و چنانچه محل وقوع ملک شهر یا بخش یا روستای دیگری غیر از اقامتگاه قانونی شخص حقوقی باشد، اداره امور مالیاتی محل وقوع ملک تکلیف صدور این گواهی را عهدار بوده و موظف است با وصول مالیات مربوط به معامله گواهی یاد شده را صادر و رونوشت آن را طی اطلاعیه‌ای حسب مورد به ضمیمه تصویر قبض پرداخت مالیات به اداره امور مالیاتی رسیدگی کننده به پرونده عملکرد شخص حقوقی و یا اداره امور مالیاتی اقامتگاه شخص حقوقی جهت ضبط در پرونده اصلی ارسال دارد. ضمناً در موارد فک رهن موضوع تقاضا و صدور گواهی انجام معامله منتفی است. صدور گواهی موضوع ماده 187 مربوط به نقل و انتقال کلیه املاک متعلق به بانکها در شهر تهران توسط اداره امور مالیاتی محل وقوع ملک صورت پذیرفته و رونوشتی از آن به انضمام تصویر قبض پرداخت مالیات به اداره کل امور مالیاتی مودیان بزرگ تسلیم گردد.

ز) سازمان ملی زمین و مسکن نیز (که مورد سئوال برخی واحدها بوده) مشمول پرداخت مالیات نقل و انتقال املاک و حسب مورد سایر درآمدهای احتمالی ناشی از املاک می‌باشد، اما در مورد اشخاص موضوع ماده 2 قانون مالیاتهای مستقیم باید توجه داشت که انتقال املاک و حق واگذاری محل و اجاره املاک جزء فعالیتهای اقتصادی موضوع تبصره 2 آن ماده نبوده، لذا بابت موارد مذکور مالیاتی مطالبه و وصول نخواهد شد. لیکن اشخاص مزبور در صورت ساخت و فروش بناهای نو ساز تا دو سال پس از خاتمه بنا، مشمول مالیات معادل ده درصد ارزش معاملاتی اعیان واگذاری برابر مقررات ماده 77 خواهند بود. در این خصوص متذکر می‌گردد که مفاد تبصره 2 ماده 139 دایر بر معطوف نمودن احکام تبصره 2 ماده 2 به درآمد مشمول مالیات اشخاص موضوع آن ماده به معنی معافیت مالیات بر درآمد املاک همه اشخاص موضوع ماده 139 نمی‌باشد. بلکه معافیت احتمالی هر یک را صرفاً در قالب احکام همان ماده (139) بایستی جستجو نمود.

ح) در مواردی که ملک توام با حق واگذاری محل به طور قطعی انتقال می‌یابد، اگر طبق مدارک مستدل ارزش حق واگذاری محل به صورت منفک بین طرفین معامله مشخص گردیده و قرین واقعیت باشد، مالیات نقل و انتقال قطعی به ماخذ ارزش معاملاتی و مالیات حق واگذاری محل به ماخذ دریافتی طبق ماده 59 محاسبه و وصول و در صورتی که بهای “‌عرصه و اعیان” و حق واگذاری محل تفکیک نشده و ثمن معامله به طور یک جا بین طرفین معین شده باشد، واحدهای مالیاتی بایستی حسب شناختی که از محل و موقعیت ملک دارند، بهای ملک را با فرض مسکونی بودن برآورد نموده آنگاه چنانچه مبلغ دریافتی از خریدار بیش از مبلغ برآورد مذکور باشد، مابه‌التفاوت را به عنوان حق واگذاری منظور و از آن ماخذ مالیات حق واگذاری محل را مطالبه کنند.در موارد معاوضه حق واگذاری دو محل نیز بهای آنها به ماخذ زمان معامله تقویم و به ترتیب بهای هر یک ماخذ مالیات واگذارنده آن قرار خواهد گرفت.

توجه: آن بخش از مفاد بخشنامه‌هائی که به مناسبت اصلاحیه مصوب 27/11/1380 از ابتدای سال 1381 تاکنون بابت فصل مالیات بر درآمد املاک صادر گردیده و مغایر با مفاد این بخشنامه می‌باشد، از تاریخ ابلاغ این بخشنامه ملغی و در خصوص آن بخش از احکام فصل مزبور که نسبت به احکام قبل از اصلاح تغییر نیافته و در بخشنامه حاضر نیز بحث خاصی راجع به آن بمیان نیامده، آخرین بخشنامه‌ها و دستورالعملها و همچنین آراء هیات عمومی شورای عالی مالیاتی صادره لغایت سال 1380 حسب مورد لازم الرعایه خواهد بود.



:: بازدید از این مطلب : 31
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali


۲- راجع به تبصره 2 ماده 54:
این بند با توجه به تغییر ماده 54 در اصلاحیه مصوب 31/4/1394 حذف شده است.
۳- راجع به ماده 55:
الف) با توجه به صراحت این ماده پرداختی مودی اعم از آنکه به موجب سند رسمی صورت گیرد و یا قرارداد عادی، مورد قبول بوده و مبالغ مندرج در همین مدارک به شرط احراز واقعیت قابل کسر از مال‌الاجاره دریافتی خواهد بود. اما درباره ملک واگذاری متعلق به خود مودی، در صورت عدم ارائه سند رسمی، ارزش تقویمی وفق تبصره 2 ماده 54 ماخذ محاسبه قرار خواهد گرفت.
ب) حکم ماده 55 به هیچ وجه املاک غیر مسکونی را شامل نمی‌شود. اما چنانچه خانه یا آپارتمان واگذاری مودی بعد از عقد اجاره توسط مستاجر بدون توافق و دخالت موجر به عنوان محل کسب و کار و غیره مورد استفاده واقع شود، این امر موجب تضییع حق مودی موصوف از حیث لزوم کسر اجاره پرداختی از دریافتی نخواهد بود.
۴- راجع به ماده 57:
الف) درآمد مندرج در این ماده هر نوع درآمد اعم از مشمول یا غیر مشمول مالیات را شامل می‌شود. بنابر این مالک ملک استیجاری چنانچه از منابعی مانند کشاورزی یا از محل واگذاری املاک مشمول تبصره 11 ماده 53 این قانون نیز کسب درآمد نماید، نمیتواند از معافیت موضوع 57 برخوردار شود، مگر آنکه درآمدهای حاصله کمتر از حد معافیت موضوع ماده 84 باشد که در این صورت مقررات تبصره 2 ماده 57 در حق او اعمال خواهد شد.
ب) چون در ماده 57 مودی برای تسلیم اظهارنامه مخصوص این ماده معین نشده، مودی در هر مرحله از مراحل تشخیص و حل اختلاف و وصول و اجرا میتواند با تسلیم اظهارنامه مذکور تقاضای اعطای تسهیلات موضوع این ماده را بنماید و واحدهای مالیاتی مادام که خلاف اظهارات مودی ثابت نشده، ملزم به قبول مندرجات اظهارنامه تسلیمی میباشند. ضمناً در مواردی که مودی نیاز به اخذ گواهی انجام معامله داشته باشد، نبایستی صدور آنرا موکول به اخذ تائیدیه از اداره امور مالیاتی محل سکونت او بنمایند.
۵- راجع به حق واگذاری محل موضوع ماده 59:
الف) طبق نص صریح ماده 59 قانون مالیاتهای مستقیم دریافتی مالک یا صاحب حق بابت حق واگذاری محل مشمول مالیات می‌باشد، بنابراین در مواردی که بابت واگذاری محل کسب و کار یا تجارت وجهی دریافت نمی‌شود، باید موضوع واگذاری دقیقاً مورد بررسی واقع و با توجه به وضعیت خاص عقد فی مابین اقدام لازم معمول گردد. اگر فی المثل بنا به جهات مربوط به عرف محل یا عقاید مذهبی متعاملین دریافت حق واگذاری محل موضوعیت نداشته باشد، از لحاظ مالیاتی نیز بایستی موضوع را پذیرفت و در نتیجه مالیاتی مورد مطالبه نمی‌باشد و یا از آنجا که میزان مال‌الاجاره با مبلغ حق واگذاری محل دریافتی نسبت معکوس دارد، چنانچه در مقابل عدم دریافت حق واگذاری محل مال‌الاجاره بیشتری نسبت به املاک مشابه بین طرفین تعیین شده باشد، در این صورت نیز مطالبه مالیات منتفی خواهد بود.
ب) بر خلاف تصور برخی ماموران مالیاتی منظور از (موقعیت تجاری) مذکور در تبصره 2 ماده 59 آن نیست که زمینهای واقع در منطقه تجاری در صورت انتقال مشمول مالیات حق واگذاری محل بشود. لذا متذکر می‌گردد مادام که ملک به صورت زمین بوده و فعالیت تجاری و یاکسب و کاری در آن صورت نگیرد در موارد انتقال قطعی مشمول مالیات حق واگذاری محل نخواهد بود.
ج) در موارد به اصطلاح پیش فروش مغازه یا محل کار کسب و تجارت، مبدا مرور زمان مالیاتی تاریخ تنظیم سند رسمی و در صورت عدم تنظیم سند رسمی- سی روز پس از تاریخ تحویل و تصرف توسط انتقال گیرنده می‌باشد.
۶- راجع به ماده 63:
منظور از نقل و انتقال قطعی املاک به صورتی غیر از عقد بیع، عقودی از قبیل صلح، هبه و معاوضه می‌باشد. چنانچه صلح و هبه به صورت معوض باشد، انتقال دهنده ملک برابر ماده 59 مشمول مالیات خواهد بود و اگر به طور بلاعوض باشد، انتقال گیرنده مشمول مالیات بر درآمد اتفاقی طبق مقررات فصل ششم باب سوم قانون مالیاتهای مستقیم شناخته می‌شود. یادآوری می‌نماید که قید مال الصلح تقریباً بی ارزش (مانند یک سیر نبات یا یک سیر نمک که بنا به شیوه‌های مرسوم به منظور تکمیل ارکان معامله در اسناد قید می‌شود) در اسناد به منزله پرداخت عوض نبوده و این گونه عقود بعنوان بلاعوض تلقی خواهد شد و نکته قابل توجه دیگر در این خصوص آن که، انتقال ملک به بانکها صرفاً به منظور اخذ تسهیلات بانکی در اجرای مقررات قانون عملیات بانکی بدون ربا نبایستی موجب تعلق مالیات مضاعف گردد. لذا در مواردی که ضمن معامله بین طرفین، بانک نیز به قصد اعطاء تسهیلات وارد معامله شده و به جای انتقال گیرنده واقعی سند انتقال بنام بانک صادر می‌گردد، فقط یک فقره مالیات از انتقال دهنده اخذ و بعد از آن موقع تنظیم یا تسجیل سند بنام انتقال گیرنده واقعی مالیات دیگری مطالبه نخواهد شد.
۷- راجع به ماده 74: به طور کلی طبق ماده 22 قانون ثبت اسناد و املاک مصوب 1310 (و اصلاحات و الحاقات آن) دولت فقط شخصی را که ملک در دفتر املاک به اسم او ثبت شده و یا به او منتقل گردیده و این انتقال نیز در دفتر املاک به ثبت رسیده یا این که از مالک رسمی ارثاً به او رسیده باشد، مالک خواهد شناخت. با توجه به ماده 22 مزبور و نیز با عنایت به ماده 47 قانون یاد شده در نقاطی که اداره ثبت اسناد و املاک و دفاتر اسناد رسمی موجود باشد، از لحاظ مالیاتی هم که مجری مقررات آن دولت است، فقط انتقال املاک به شرح فوق‌الذکر دارای رسمیت بوده و گرنه واگذاری به غیر بدون تنظیم سند رسمی از حیث مالیاتی جنبه اجاره خواهد داشت. با وجود این بنا به نص صریح ماده 74 قانون مالیاتهای مستقیم در مواردی که ملک حسب عرف محل مورد معامله قطعی واقع شود، در صورت احراز واقعیت، موضوع انتقال قطعی آن قابل قبول خواهد بود. لیکن انتقال عادی سایر املاک وفق مواد 22 و 47 مزبور از نظر دولت (از جمله سازمان امور مالیاتی کشور) در حکم انتقال قطعی نمی‌باشد. هر چند در این حالت نیز اعتراض مودیان وفق قسمت اخیر ماده 229 قانون مالیاتهای مستقیم قابل رسیدگی در هیاتهای حل اختلاف مالیاتی خواهد بود.
۸- راجع به ماده 77:
این بند به موجب رای شماره 455 مورخ 5/7/1388 هیات عمومی دیوان عدالت اداری ابطال گردیده است.
۹- راجع به ماده 78:
مهمترین حقوق ملکی مذکور در ماده 78 شامل (حق ارتفاق به ملک غیر) (با توجه به مواد 93 تا 108 قانون مدنی)، بهره مالکانه معادن (با رعایت مقررات موضوعه مربوط به آن) و حق رضایت مالک دریافتی در موارد حق واگذاری محل توسط مستاجر به غیر می‌باشد. دریافتی واگذارنده بابت هر یک از حقوق مزبور مشمول مالیات به نرخ دو درصد وفق ماده 59 قانون مالیاتهای مستقیم خواهد بود (توجه شود که نرخ 5% مذکور در ماده 59 منحصراً نسبت به ارزش معاملاتی ملک قابل اعمال است که در صورت انتقال قطعی ملک مصداق می‌یابد.)



:: بازدید از این مطلب : 36
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali




‌فصل اول - اشخاص حقوقی

ماده 583 - كلیه شركتهای تجارتی مذكور این قانون شخصیت حقوقی دارند.

ماده 584 - تشكیلات و مؤسساتی كه برای مقاصد غیر تجارتی تأسیس شده یا بشوند تاریخ ثبت دفتر ثبت مخصوصی كه وزارت عدلیه معین‌خواهد كرد شخصیت حقوقی پیدا می‌كنند.

ماده 585 - شرایط ثبت مؤسسات و تشكیلات مذكور ماده فوق موجب نظامنامه وزارت عدلیه معین خواهد شد. ‌حق‌الثبت مؤسسات و تشكیلات مطابق نظامنامه پنج ریال طلا تا پنج پهلوی و علاوه مشمول ماده 135 قانون ثبت اسناد و املاك است.

ماده 586 - مؤسسات و تشكیلاتی را كه مقاصد آنها مخالف با انتظامات عمومی یا نامشروع است نمی‌توان ثبت كرد.

ماده 587 - مؤسسات و تشكیلات دولتی و بلدی محض ایجاد و بدون احتیاج ثبت دارای شخصیت حقوقی می‌شوند.

فصل دوم - حقوق و وظائف و اقامتگاه و تابعیت شخص حقوقی

ماده 588 - شخص حقوقی می‌تواند دارای كلیه حقوق و تكالیفی شود كه قانون برای افراد قائل است مگر حقوق و وظائفی كه بالطبیعه فقط انسان‌ممكن است دارای آن باشد مانند حقوق و وظایف ابوت - نبوت و امثال ذالك.

ماده 589 - تصمیمات شخص حقوقی وسیله مقاماتی كه موجب قانون یا اساسنامه صلاحیت اتخاذ تصمیم دارند گرفته می‌شود.

ماده 590 - اقامتگاه شخص حقوقی محلی است كه اداره شخص حقوقی آنجا است.

ماده 591 - اشخاص حقوقی تابعیت مملكتی را دارند كه اقامتگاه آنها آن مملكت است.

ماده 592 - برای مورد معاملاتی كه سابقاً تجار یا شركتها و مؤسسات تجارتی به اعتبار بیش از یك امضاء كرده‌اند خواه بعضی از امضاكنندگان به‌عنوان ضامن امضاء كرده باشند خواه به عنوان دیگر طلبكار می‌تواند به امضاكنندگان مجتمعاً یا منفرداً رجوع نماید.

ماده 593 - مورد ماده فوق مطال هر یك اشخاصی كه طلبكار حق رجوع آنها دارد قاطع مرور زمان نسبت دیگران نیز هست.

ماده 594 - باستثنای شركتهای سهامی و شركتهای مختلط سهامی كلیه شركتهای ایرانی موجود كه امور تجارتی اشتغال دارند تا اول تیر ماه1311 مهلت داده می‌شود كه خود را با مقررات یكی شركتهای مذكور این قانون وفق داده و تقاضای ثبت نمایند و الا نسبت شركت متخلف‌مطابق ماده دوم قانون ثبت شركتها مصوب خرداد ماه 1310 رفتار خواهد شد.

ماده 595 - هر گاه مدت مذكور ماده فوق برای تهیه مقدمات ثبت كافی نباشد ممكن است تا شش ماه دیگر طرف محكمه صلاحیتدار مهلت‌اضافی داده شود مشروط بر اینكه موقع تقاضای تمدید نصف حق‌الثبت شركت پرداخته شود.

ماده 596 - تاریخ اجرای ماده 15 این قانون آن قسمتی كه مربوط جزای نقدی است و تاریخ اجرای ماده 201 و تبصره آن و قسمت اخیر ماده220 اول فروردین 1312 خواهد بود.

ماده 597 - شركت‌های مختلط سهامی موجود مكلف هستند كه ظرف 6 ماه تاریخ اجرای این قانون هیأت نظاری مطابق مقررات این قانون‌ تشكیل دهند و الا هر صاحب سهمی حق دارد انحلال شركت را تقاضا كند.

ماده 598 - طلبكاران تاجر متوقفی كه قبل تاریخ اجرای این قانون طلب خود را مطال كرده‌اند مشمول مقررات ماده 473 نبوده و حقی كه ‌موجب قانون سابق برای آنها مقرر بوده استفاده خواهند كرد.

ماده 599 - نسبت طلبكارانی كه امور ورشكستگی‌های سابق قبل تاریخ اجرای این قانون طلب خود را مطال نكرده‌اند مدیر تصفیه هر‌ ورشكسته اعلانی منتشر كرده و یك ماه آنها مهلت خواهد داد كه مطابق ماده 462 این قانون رفتار كنند و الا مشمول مقررات ماده 473 خواهند شد.

ماده 600 - قوانین ذیل:

‌قانون تجارت مصوب 25 دلو 1303 و دودهم فروردین و دودهم خرداد 1304 - قانون اصلاح ماده 206 قانون تجارت راجع اعتراض عدم تأدیه‌مصوب 2 تیر ماه 1307 - قانون اجه عدم رعایت ماده 270 و قسمتی ماده 44 قانون تجارت نسبت تشكیلات و اساسنامه شركت سهامی بانك‌ ملی و شركت سهامی بانك پهلوی مصوب 30 تیر ماه 1307 تاریخ اول خرداد ماه 1311 نسخ و این قانون تاریخ مزبور موقع اجرا گذاشته‌ می‌شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 33
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 3 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

 

اقداماتی که مؤسسين شركتهاى سهامى عام قبل از ثبت قطعی شرکت باید انجام دهند: مؤسسين شرکتهای سهامی عام یعنی صاحبان سهامی که قصد تشکیل شرکت سهامی عام را داشته و حداقل 20% کل سرمایه را متقبل و پرداخت نمایند باید قبل ثبت قطعی شرکت اقدامات ذیل را انجام دهند:

اخذ مجوز برای تأسيس شركت در مورد موضوع شرکت
طرح و تهیه مقدماتی اساسنامه شرکت
طرح و تهیه اعلامیه پذیره نویسی سهام شرکت که به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد.
تعهد بر پرداخت حداقل 20% سرمایه شرکت و پرداخت حداقل 35% از مبلغ تعهد شده به حسابی که به نام شرکت در شرف تأسيس نزد بانکی که داخل کشور است و افتتاح شده و دریافت گواهینامه از بانک مربوطه مبنی بر واریز مبلغ تعهد شده توسط مؤسسين
دریافت نام برای شرکت از اداره ثبت شرکتها
ارائه كليه اسناد و مدارک بالا به اداره ثبت شرکتها همراه با تنظیم اظهارنامه
انتشار طرح اعلامیه پذیره نویسی در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های شرکت را تا قبل از مجمع عمومی مؤسس منتشر می سازد،(پس از دریافت مجوز جهت انتشار اعلامیه پذیره نویسی از اداره ثبت شرکتها)
تشکیل مجمع عمومی مؤسس
صریح و منجز بودن موضوع شرکت

موضوع شرکت طبق شق 2 ماده 8 قانون تجارت باید صریح و منجز باشد و بر همین سیاق باید مشخص شود که شرکت برای چه موضوعی تشکیل می شود، شرکتهای سهامی همانطور که در بالا اشاره شد ذاتاً تجاری هستند بنابراین موضوع آن می-تواند، تجارت، تولید، توزیع و خدمات، و غیره باشد، مؤسسين بايد برای موضوعی که در آن رشته قصد فعالیت دارند از مراجع ذیربط و یا اتحادیه¬های صنعتی مجوز دریافت دارند یا موافقتنامه اصولی اخذ نمایند و یا دارای پروانه تولید و بهره برداری باشند و یا از اتحادیه های صنفی جواز داشته باشند البته چنانچه موضوع شرکت طبق مقررات استعلام از وزارتخانه ها و یا تشکیلات دولتی و ملی باشد، اداره ثبت شرکتها موضوع را با ارسال نامه ای مورد استعلام و پرسش قرار می¬دهد.

طرح و تهیه مقدماتی اساسنامه شرکت

اساسنامه چیست و اساسنامه شرکت سهامی عام باید متضمن چه موضوعات و مطالبی باشد؟

اساسنامه در اصطلاح قانون تجارت به مجموعه ای از مقررات و دستورالعمل ها و تصمیمات و تعهدات و موافقت هایی اطلاق میشود که وفق قانون تجارت تنظیم و طی انجام تشریفات قانونی و با آراء تعدادی از اعضاء مصرحه در قانون - به تصویب عالی ترین تشکل سهامداران شرکت یعنی «مجمع عمومی» رسیده باشد و پس از تصویب کلیه اعضاء مکلف به رعایت مفاد آن خواهند بود، این است که ماده 8 قانون تجارت مقرر می دارد اساسنامه باید با قید تاریخ به امضاء مؤسسين رسیده و مشتمل بر مطالب زیرین باشد:

نام شرکت
موضوع شرکت
مدت شرکت
مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن، اگر تأسيس شعبه مورد نظر باشد.
مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک
تعداد سهام بی نام و بانام و مبلغ اسمی آنها و در صورتی که ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام
تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود.
نحوه انتقال سهام با نام
طریقه تبدیل سهام بانام به سهام بی نام و بالعکس
در صورت پیش بینی امکان صدور اوراق قرضه، ذکر شرائط و ترتیب آن
شرائط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت
مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی
مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آنها
طریقه شور و اخذ رأى و اكثريت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی
تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت مأموريت آنها و نحوه تعیین جانشین برای مدیرانی که فوت یا استعفاء می کنند یا محجور یا معزول یا به جهات قانونی ممنوع میگردند.
تعیین وظائف و حدود اختیارات مدیران
تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند.
قید این که شرکت یک بازرس خواهد داشت یا بیشتر و نحوه انتخاب و مدت مأموريت بازرس
تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی عادی سالیانه
نحوه انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه امور آن
نحوه تغییر اساسنامهاقداماتی که قبل از ثبت قطعی شرکتهای سهامی عام باید انجام شود

اقداماتی که مؤسسين شركتهاى سهامى عام قبل از ثبت قطعی شرکت باید انجام دهند: مؤسسين شرکتهای سهامی عام یعنی صاحبان سهامی که قصد تشکیل شرکت سهامی عام را داشته و حداقل 20% کل سرمایه را متقبل و پرداخت نمایند باید قبل ثبت قطعی شرکت اقدامات ذیل را انجام دهند:

اخذ مجوز برای تأسيس شركت در مورد موضوع شرکت
طرح و تهیه مقدماتی اساسنامه شرکت
طرح و تهیه اعلامیه پذیره نویسی سهام شرکت که به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد.
تعهد بر پرداخت حداقل 20% سرمایه شرکت و پرداخت حداقل 35% از مبلغ تعهد شده به حسابی که به نام شرکت در شرف تأسيس نزد بانکی که داخل کشور است و افتتاح شده و دریافت گواهینامه از بانک مربوطه مبنی بر واریز مبلغ تعهد شده توسط مؤسسين
دریافت نام برای شرکت از اداره ثبت شرکتها
ارائه كليه اسناد و مدارک بالا به اداره ثبت شرکتها همراه با تنظیم اظهارنامه
انتشار طرح اعلامیه پذیره نویسی در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های شرکت را تا قبل از مجمع عمومی مؤسس منتشر می سازد،(پس از دریافت مجوز جهت انتشار اعلامیه پذیره نویسی از اداره ثبت شرکتها)
تشکیل مجمع عمومی مؤسس
صریح و منجز بودن موضوع شرکت

موضوع شرکت طبق شق 2 ماده 8 قانون تجارت باید صریح و منجز باشد و بر همین سیاق باید مشخص شود که شرکت برای چه موضوعی تشکیل می شود، شرکتهای سهامی همانطور که در بالا اشاره شد ذاتاً تجاری هستند بنابراین موضوع آن می-تواند، تجارت، تولید، توزیع و خدمات، و غیره باشد، مؤسسين بايد برای موضوعی که در آن رشته قصد فعالیت دارند از مراجع ذیربط و یا اتحادیه¬های صنعتی مجوز دریافت دارند یا موافقتنامه اصولی اخذ نمایند و یا دارای پروانه تولید و بهره برداری باشند و یا از اتحادیه های صنفی جواز داشته باشند البته چنانچه موضوع شرکت طبق مقررات استعلام از وزارتخانه ها و یا تشکیلات دولتی و ملی باشد، اداره ثبت شرکتها موضوع را با ارسال نامه ای مورد استعلام و پرسش قرار می¬دهد.

طرح و تهیه مقدماتی اساسنامه شرکت

اساسنامه چیست و اساسنامه شرکت سهامی عام باید متضمن چه موضوعات و مطالبی باشد؟

اساسنامه در اصطلاح قانون تجارت به مجموعه ای از مقررات و دستورالعمل ها و تصمیمات و تعهدات و موافقت هایی اطلاق میشود که وفق قانون تجارت تنظیم و طی انجام تشریفات قانونی و با آراء تعدادی از اعضاء مصرحه در قانون - به تصویب عالی ترین تشکل سهامداران شرکت یعنی «مجمع عمومی» رسیده باشد و پس از تصویب کلیه اعضاء مکلف به رعایت مفاد آن خواهند بود، این است که ماده 8 قانون تجارت مقرر می دارد اساسنامه باید با قید تاریخ به امضاء مؤسسين رسیده و مشتمل بر مطالب زیرین باشد:

نام شرکت
موضوع شرکت
مدت شرکت
مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن، اگر تأسيس شعبه مورد نظر باشد.
مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک
تعداد سهام بی نام و بانام و مبلغ اسمی آنها و در صورتی که ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام
تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود.
نحوه انتقال سهام با نام
طریقه تبدیل سهام بانام به سهام بی نام و بالعکس
در صورت پیش بینی امکان صدور اوراق قرضه، ذکر شرائط و ترتیب آن
شرائط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت
مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی
مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آنها
طریقه شور و اخذ رأى و اكثريت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی
تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت مأموريت آنها و نحوه تعیین جانشین برای مدیرانی که فوت یا استعفاء می کنند یا محجور یا معزول یا به جهات قانونی ممنوع میگردند.
تعیین وظائف و حدود اختیارات مدیران
تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند.
قید این که شرکت یک بازرس خواهد داشت یا بیشتر و نحوه انتخاب و مدت مأموريت بازرس
تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی عادی سالیانه
نحوه انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه امور آن
نحوه تغییر اساسنامه



:: بازدید از این مطلب : 35
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 2 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali



کرج مرکز استان البرز در موقعیت غرب استان تهران می باشد. این شهر بعد از تهران مهاجر پذیرترین شهر کشور می باشد و از اینرو روز به روز در ابعاد مختلف دارای رشد و توسعه فراوانی می باشد. این رشد موجب افزایش و گستردگی خدمات و مشاغل و حرفه های مختلف در سطح این استان شده است و پیرو این موضوع تشکیل شرکت های تجاری به منظور انجام امور بازرگانی و تجاری و یا انواع موضوعات خدماتی ، یکی از مسائل مهم و قابل توجه در سطح استان می باشد.

استان البرز واحد ثبتی مخصوص به خود را داشته و تمام امور ثبتی اعم از تاسیس و تغییرات در شرکت های تجاری از طریق سامانه یکپارچه ثبت شرکتها انجام خواهد شد. به همین منظور، هر گونه تقاضای ثبت شرکت بایستی از طریق سامانه مذکور و با انتخاب درست واحد ثبتی ارسال گشته تا مورد بررسی و تایید کارشناسان مربوطه قرار گیرد.

به این منظور افرادی که قصد ثبت شرکت داشته باشند می توانند تقاضای خود را بعد از انتخاب نوع شرکت، با ارائه اطلاعات متناسب با نوع شرکت از طریق سامانه ثبت شرکت ها به ثبت رسانند.

انتخاب نوع شرکت یکی از مسائل مهمی می باشد که موسسین بایستی با توجه به هدف از تاسیس شرکت و شرایط خود نسبت به انتخاب نوع شرکت اقدام نمایند. انواع شرکت های تجاری که در قانون تجارت به آن ها اشاره شده است عبارتند از شرکت با مسئولیت محدود، شرکت سهامی خاص، شرکت تضامنی، شرکت نسبی، شرکت مختلط سهامی، شرکت مختلط غیرسهامی و شرکت های تعاونی. همچنین علاوه بر موارد فوق اشخاص حقوقی در قالب موسسات غیرتجاری به منظور ارائه خدمات مختلف قابل ثبت می باشند.

از موارد فوق الذکر، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت سهامی خاص و موسسات غیرتجاری بیشترین آمار ثبت را دارند.

تفاوت شرکت های با مسئولیت محدود و سهامی خاص در روند ثبتی این دو می باشد و لذا از نظر موضوع فعالیت تفاوتی در این خصوص وجود ندارد. لذا تمام افرادی که قصد ثبت شرکت را داشته باشند می توانند یکی از انواع شرکت را انتخاب نمایند و هر گونه فعالیتی را در قالب آن شرکت به انجام رسانند.

تفاوت هایی که بین شرکت های با مسئولیت محدود و شرکت های سهامی خاص وجود دارد به شرح زیر می باشد:

تعداد موسسین در شرکت های با مسئولیت محدود 2 نفر و در شرکتهای سهامی خاص 3 نفر می باشد.
شرکت های سهامی خاص بایستی نسبت به انتخاب بازرسین قانونی شرکت اقدام نمایند درحالیکه در شرکت های با مسئولیت محدود اجباری به انتخاب بازرس یا بازرسین نمی باشد.
هیئت مدیره شرکت های سهامی خاص از بین سهامداران انتخاب شده و شامل سمت های مدیرعامل، رئیس هیئت مدیره و نایب رئیس هیئت مدیره می باشد در حالیکه در شرکت های با مسئولیت محدود اعضای هیئت مدیره می توانند از خارج از شرکا انتخاب شده و سمت های مورد نیاز شامل مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره می باشد.
مدت تصدی اعضای هیئت مدیره در شرکت های با مسئولیت محدود از تاریخ ثبت به مدت نامحدود و تا زمانی است که مجمع تصمیم به تغییر آن بگیرد. اعضای هیئت مدیره شرکت سهامی خاص برای مدت 2 سال انتخاب شده و بایستی هر 2 سال نسبت به تمدید تصدی آن ها یا معرفی افراد جدید اقدامات لازم انجام گیرد.
در شرکت های سهامی خاص، موسسین بایستی پس از تایید نام شرکت نسبت به افتتاح حساب در یکی از بانک های ایران و واریز حداقل 35 درصد از سرمایه شرکت نزد آن حساب اقدام نمایند اما در شرکت های با مسئولیت محدود نیازی به اقدام مشابه نمی باشد.
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود:

کپی کارت ملی و شناسنامه تمام افراد برابر با اصل
اصل گواهی عدم سوء پیشینه اعضای هیئت مدیره و مدیرعامل
ارائه اصل مجوز در صورتیکه موضوع فعالیت نیاز به اخذ مجوز داشته باشد
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص:

کپی کارت ملی و شناسنامه تمام افراد برابر با اصل
اصل گواهی عدم سوء پیشینه اعضای هیئت مدیره، مدیرعامل و بازرسین
ارائه مجوز در صورت نیاز با توجه به موضوع فعالیت شرکت
ارائه مدارک بانکی دال بر پرداخت حداقل 35 درصد از سرمایه شرکت نزد بانک
برای دریافت پاسخ سوالات ثبتی خود با مشاوران ثبت شرکت تماس گرفته و از مشاوره کارشناسان ما بهره مند ش



:: بازدید از این مطلب : 34
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 1 مهر 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali



یکی از نشانه های شخصیت و بزرگی برخی از شرکت ها بهره گیری این شرکت ها از برند های مختلف برای محصولات و خدمات انها می باشد. برند یا علامت تجاری نشانه ای منحصر به فرد در دست این شرکت ها است تا با استفاده از این ابزار و نشانه منحصر به فرد بتوانند ضمن تمایز محصولات و خدمات خود با سایر مشتریان و رقبا طبقات مختلف و محصولات متنوع خود را هم تفکیک کرده و به در خصوص هدف گذاری آنها برنامه ریزی های لازم را انجام دهند.

وقتی تنوع محصولات یک شرکت بالا باشد بهترین راه استفاده از برند ها و علامت های تجاری مختلفی است که بتواند ضمن کمک به مشترایان برای انتخاب و سفارش محصولات مورد نظر خودشان بتوانند گروه های مختلفی نیز در حوزه محصولات خود پدید اورند.

به عنوان مثال شما یک کارخانه تولید موارد غذایی را در نظر بگیرید که در سبد تولید خود انواع شکلات، انواع بیسکوئیت، انواع کیک ، انواع نان و ... را دارد. وقتی از برند ایکس برای همه محصولات استفاده نماید مشتری باید برای توصیف خواسته خود توضیحات زیادی ارائه نماید و نهایتا ممکن است در انتخاب محصول خود اشتباه کند. ولی اگر این کارخانه بزرگ بتواند برای هر گروه از محصولات خود یک برند متفاوت داشته باشد و یا حتی این برند ها را هم جزئی تر کند ان وقت نه تنها انتخاب محصول خیلی راحت تر می شود بلکه بدون شک رضایت مشتریان نیز چندین برابر خواهد شد.

مثلا همان کارخانه تولید موارد غذایی از برند ایکس (X) برای شکلات ، از برند وای (Y) برای کیک استفاده می کند و در صورت نیاز حتی می تواند برند ها را با طبقات جزئی تری هم برند سازی نماید.

در واقع شرکت های بزرگ و با تجربه به خوبی می دانند نقش برند و لوگو در معرفی و رضایت مشتریان تا چه حد می تواند تاثیر گذار باشد. بازاریابی و تنوع محصولات را به شدت بالا می برد و مهم تر از همه برند منحصر به خودشان است و کسی نمی تواند از آن به شرطی که به ثبت رسیده باشد استفاده نماید.

بله. برند باید به ثبت برسد. هیچگاه این موضوع را دست کم نگیرید. موفقیت و ادامه این موفقیت در گرو ثبت برند می باشد. هر چقدر هم تنوع برند وجود داشته باشد و برند شما شناخته شده باشد نمی تواند تضمین نماید که فردی از برند شما استفاده نخواهد کرد ویا مورد سو استفاده قرار نخواهد داد. حتی ممکن است در برخی موارد افرادی اقدام به ثبت برند شما به نام خودشان بکنند. تصور کنید همه زحمات شما در طول مدت مدیریت برند و وجهه سازی برای برند بر باد رفته است.

برند هر گونه نشانه و یا تصویری است که بتواند تمایز کالا و خدمات شما را به خوبی نشان بدهد . این تصویر و یا نشانه می تواند ترکیبی از چندین تصویر، خطوط، نقاشی ها ، استفاده خلاقانه از حروف و اعداد و نشانه ها، استفاده بهینه از ابعاد سه بعدی، تداخل نور و سایه با تصاویر و ... باشد . مهم تاثر گذار بودن این نشانه و توانایی آن برای معرفی کالا و خدمات شما می باشد.

برند و یا لوگو شرکت و یا شخص شما نباید از شرکت های دیگر الگو برداری شود. با این کار وجهه خود را در همان ابتدای راه از دست خواهید داد. مشتریان شما افراد باهوشی هستند که به راحتی از روی برند و علامت تجاری شما ، شما را قضاوت خواهند کرد. هر چقدر هم محصولات شما جدید و با کیفیت باشد یک لوگو یا برند الگو گرفته شده تاثیر بدی بر روی مشتری خواهد داشت.

همچنین برند و علامت تجاری شما باید بتواند در انتقال مفهوم و معنای محصول و خدمات شما و انچه شما به عنوان مدیر و افریننده برند در سر دارید را انتقال بدهد. مشتری باید با دیدن برند شما تحت تاثیر مفهوم ان قرار گرفته و هر انچه در ذهن شما است را به خوبی برداشت نماید.

در طراحی برند ایده داشته باشید، همان قدر که برای تولید محصول و خدمت خود تلاش می کنید برای ایجاد یک برند خوب هم تمرکز داشته باشید. یک برند خوب به همراه خود موفقیت خواهد اورد. از نشانه های یک برند درجه یک و خوب ساده بودن و رسا بودن برند می باشد.

برند، لوگو، علامت تجاری، نشان تجاری، ارم و سایر این موارد همه در واقع یکی هستند و در معنای ظاهری با هم یکسان دیده می شوند. برند و لوگو یا هر عبارت دیگر هم بصورت داخلی و هم بصورت بین المللی می توانند به ثبت برسند. ضمن اینکه برند و علامت تجاری هم می توانند بصورت انفرادی یعنی منحصر به یک شرکت یا شخص به ثبت رسیده و کالا و خدمات او را معرفی نمایند و تمایز ببخشند و هم می توانند بصورت جمعی و به عنوان مبدا و تایید کننده یک کالا و یا خدمت به ثبت برسند. در واقع شرکت هایی که از این برند جمعی استفاده می کنند می خواهند خود را مورد تایید صاحب برند معرفی نمایند.

متولی ثبت برند در ایران اداره مالکیت معنوی می باشد. هر فرد چه حقیقی و چه حقوقی می تواند با داشتن یک نمونه منحصر به فرد برند مختص به خود را به ثبت برساند. برای ثبت برند استفاده از افراد و وکلای کاردان توصیه می شود تا مبادا منجر به هزینه های دوباره و یا ثبت برند بی کیفیت بشود. در این خصوص کارشناسان و متخصصین ثبت شرکت با سال های تجربه می توانند به خوبی شما را یاری رسانند. حتی در صورت نیاز به ثبت بین المللی برند می توانید بر روی تخصص ما حساب کرده و برند خود را ایمن سازید.



:: بازدید از این مطلب : 32
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 1 مهر 1398 | نظرات ()